شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٣٧ - اَغْفَلْن١٦٤٨ ا (كهف٢٨/ )
از امام صادق(ع)در تفسير آيۀ مورد بحث نقل شده كه فرمود:كسى كه در نماز«وتر» هفتاد بار بگويد استغفر اللّه ربّى و اتوب اليه و تا يك سال بر اين عمل مداومت كند،خداوند او را جزو استغفاركنندگان در سحر(الْمُسْتَغْفِرِينَ بِالْأَسْحٰارِ)قرار مىدهد و حتما او را مشمول عفو خود مىسازد.(ج ٣٤٤/٢-٣٤٥.)
غفل
اَغْفَلْنٰا:(كهف٢٨/.)[*]
از مادّۀ«غفلة»به معنى«بىخبرى و فراموشى»است.خداوند در بخشى از آيۀ مورد بحث به پيامبر(ص)مىفرمايد:«...از كسانى كه قلبشان را از ياد خود غافل ساختيم اطاعت مكن،همانها كه پيروى هواى نفس كردند و كارهايشان افراطى است»كهف ٢٨/.
روح آدمى را ياد خدا پر مىكند و يا هوا،كه جمع ميان اين دو ممكن نيست.
هواپرستى سرچشمه غفلت از خدا و خلق خداست،هواپرستى عامل بيگانگى از همۀ اصول اخلاقى است و بالاخره هواپرستى انسان را در خويشتن فرومىبرد و از همۀ حقايق جهان دور مىسازد.
يك انسان هواپرست جز به اشباع شهوات خويش نمىانديشد آگاهى،گذشت، ايثار،فداكارى و معنويت براى او مفهومى ندارد.رابطۀ اين دو با هم در آيۀ فوق بخوبى بازگو شده است.در اين آيه،نخست غفلت از خدا مطرح است و به دنبال آن پيروى از هوا،و جالب اين كه نتيجۀ آن افراطكارى آن هم به طور مطلق ذكر شده است.
چرا هواپرست هميشه گرفتار افراط است،شايد يك دليلش اين باشد كه طبع آدمى در لذّتهاى مادى هميشه رو به افزون طلبى مىرود،كسى كه ديروز از فلان مقدار مواد مخدر نشئه مىشد امروز با آن مقدار نشئه نمىشود و بايد تدريجا بر مقدار آن بيفزايد.كسى كه
[*]...وَ لاٰ تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنٰا قَلْبَهُ عَنْ ذِكْرِنٰا وَ اتَّبَعَ هَوٰاهُ وَ كٰانَ أَمْرُهُ فُرُطاً.كهف٢٨/.