در قرآن مجيد نيز در بسيارى از موارد«فساد»و«صلاح»در برابر يكديگر قرار گرفته‌اند.در سورۀ شعراء آيۀ ١٥٢ مى‌خوانيم:اَلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَ لاٰ يُصْلِحُونَ .«آنها كه در زمين فساد مى‌كنند و اصلاح نمى‌كنند».

در سورۀ بقره آيۀ ٢٢٠ مى‌فرمايد:وَ اللّٰهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ .....«...خداوند مفسدان را از مصلحان مى‌شناسد...».

و در سورۀ اعراف آيۀ ١٤٢ مى‌خوانيم:...وَ أَصْلِحْ وَ لاٰ تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ .

«...اصلاح كن و راه مفسدان را پيروى مكن».

در بعضى از موارد،ايمان و عمل صالح را در برابر فساد قرار داده است:أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّٰالِحٰاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ ...«آيا آنها را كه ايمان و عمل صالح به‌جاآوردند همانند مفسدان فى الارض قرار دهيم...»(ص٢٨/.).

ازسوى‌ديگر در بسيارى از آيات قرآن،«فساد»با كلمۀ«فى الارض»،همراه ذكر شده كه نشان مى‌دهد،نظر به جنبه‌هاى اجتماعى مسئله است،اين تعبير در بيست و چند مورد از قرآن به چشم مى‌خورد.

و از سوى سوم«فساد و افساد»در آيات مختلف قرآن مجيد با گناهان ديگرى كه شايد غالبا جنبۀ مصداق دارد ذكر شده كه بعضى از اين گناهان فوق‌العاده بزرگ و بعضى از آنها كوچكتر است،مثلا:

گاهى هم‌رديف با جنگ با خدا و پيامبر آمده است،مانند:إِنَّمٰا جَزٰاءُ الَّذِينَ يُحٰارِبُونَ اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَسٰاداً...(مائده٣٣/.) و گاهى هم‌رديف با هلاك كردن حرث و نسل(انسانها و زراعتها):وَ إِذٰا تَوَلّٰى سَعىٰ فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهٰا وَ يُهْلِكَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ ...(بقره٢٠٥/.) و زمانى در كنار قطع پيوندهايى كه خدا به آن فرمان داده است مانند:اَلَّذِينَ يَنْقُضُونَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْ بَعْدِ مِيثٰاقِهِ وَ يَقْطَعُونَ مٰا أَمَرَ اللّٰهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ وَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ ...(بقره/ ٢٧.).

و گاه در كنار برترى‌جويى و سركشى قرار گرفته:تِلْكَ الدّٰارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهٰا لِلَّذِينَ لاٰ يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لاٰ فَسٰاداً...«اين سراى آخرت است كه آن را براى كسانى قرار