شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٤٢٨ - فُرادى (انعام٩٤/ )
بعد از او بر معبد بنى اسرائيل و اموال و هداياى آنكه بايد صرف راه خدا مىشد پنجه نيفكنند.
در اين هنگام با تمام قلب به درگاه خدا روى آورد،تقاضاى فرزند صالح و برومندى كرد و با دعايى كه توأم با نهايت ادب بود خدا را خواند و اين حقيقت را بازگو كرد كه اگر تنها بمانم فراموش خواهم شد،نه من كه برنامههاى من نيز به دست فراموشى سپرده مىشود و اضافه كرد كه من مىدانم اين دنيا را بقا نيست و نيز مىخوانم تو بهترين وارثانى،ولى از نظر عالم اسباب دنبال سببى مىگردم كه مرا به هدفم رهنمون گردد.
(ج ٤٩١/١٣.)
فُرادى:(انعام٩٤/.)[*]
به معنى«يگان يگان»و جمع«فرد»به معنى«تنها»است.اين آيه حاكى از ورود انسانها به صورت تنها در صحنۀ قيامت است،مىگويد:«امروز همه به صورت تنها، همان گونه كه روز اوّل شما را آفريديم، بهسوى ما بازگشت نموديد...»يعنى همانطور كه نخستينبار شما را تكتك خلقتان كرديم و تنها از مادر متولد شديد، همينطور تنها محشور خواهيد شد.
مشركان و بتپرستان عرب روى سه چيز تكيه داشتند:قبيله و عشيرهاى كه به آن وابسته بودند،اموال و ثروتهايى كه براى خود گرد آورده بودند و نيز بتهايى كه آنها را شريك خدا در تعيين سرنوشت انسان و شفيع در پيشگاه او مىپنداشتند.سرانجام مىبينيم كه همۀ آنها با انسان وداع مىگويند و او را تكوتنها به خود وامىگذارند.
در آن روز بطور كلى تمام پيوندها و علايق مادى و همۀ معبودهاى خيالى و ساختگى و تمام تكيهگاههايى كه انسان در اين جهان براى خود ساخته و آنها را يار و ياور روز بدبختى خود مىپندارد،از او جدا مىشوند،او مىماند و اعمالش،او مىماند و خدايش و بقيه از ميان خواهند رفت و به تعبير قرآن گم مىشوند،يعنى آنچنان حقير و پست و
[*]وَ لَقَدْ جِئْتُمُونٰا فُرٰادىٰ كَمٰا خَلَقْنٰاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ ...انعام٩٤/.