شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٥ - تَطمَئِنُّ (رعد٢٨/ )
ط م م
طامَّة:(نازعات٣٤/.)[*]
از مادّۀ«طم»(بر وزن فنّ)در اصل به معنى«پر كردن»است و به هر چيزى كه در حدّ اعلا قرار گيرد«طامّة»مىگويند و لذا به حوادث سخت و مصائب بزرگ كه مملو از مشكلات است نيز طامّة اطلاق مىشود،آيه مىگويد:«هنگامى كه آن حادثۀ بزرگ رخ داد»(الطَّامَّةُ الْكُبْرىٰ).اين جمله اشاره به قيامت است كه مملو از حوادث هولناك(و انباركنندۀ موجودات)مىباشد و توصيف آن به كُبرى،تأكيد بيشترى دربارۀ اهميّت و عظمت اين حادثۀ بىنظير است.(ج ١٠٤/٢٦.)
طمن
تَطمَئِنُّ:(رعد٢٨/.)[**]
مصدرش«اطمئنان»به معنى«آرام گرفتن و آرامش خاطر پس از نگرانى»است.
خداوند به عنوان يك قاعدۀ كلى و اصل جاويدان و فراگير فرموده است:«آگاه باشيد با ياد خدا دلها آرامش مىگيرد»(تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ)رعد٢٨/.
حال ببينيم چگونه دل با ياد خدا آرام مىگيرد؟مىدانيم كه هميشه،اضطراب و نگرانى يكى از بزرگترين بلاهاى زندگى انسانهاست و عوارض ناشى از آن در زندگى فردى و اجتماعى كاملا محسوس است.هميشه آرامش يكى از گمشدههاى بشر است.
بطور كلى«آرامش»و«دلهره»نقش بسيار مهمّى در سلامت و بيمارى فرد و جامعه و سعادت و بدبختى انسانها دارد و چيزى نيست كه بتوان از آن به آسانى گذشت و به همين
[*]فَإِذٰا جٰاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرىٰ .نازعات٣٤/.
[**]...أَلاٰ بِذِكْرِ اللّٰهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ .رعد٢٨/.