شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٨٩ - اَ فَعَيِينا (ق١٥/ )
انسانها را در آغاز،خداوند مىدانستند كه همه را از خاك آفريده،اما ازسوىديگر وقتى به مسئله آفرينش مجدد انسانها از خاك مىرسيدند آن را مطلبى عجيب و باورناكردنى مىشمردند،در حالى كه هر دو مثل يكديگرند.
در آيۀ ٣٣ سورۀ احقاف[**]به واژۀ«يَعْىَ»بر مىخوريم كه از مادّۀ فوق گرفته شده و به معنى«عجز و ناتوانى»است.اين آيه با پيش كشيدن مسئله معاد مىگويد:«آيا آنها نمىدانند خداوندى كه آسمانها و زمين را آفريده و از آفرينش آنها ناتوان نشده قادر است مردگان را زنده كند؟...» آفرينش آسمانها و زمين با موجودات رنگارنگ و مختلفش نشانۀ قدرت او بر هر چيز است،چرا كه هر چيز به تصور آيد او در اين عالم آفريده است،با اين حال چگونه ممكن است از تجديد حيات انسانها عاجز باشد؟اين دليلى است دندانشكن بر مسئله امكان معاد.
اصولا بهترين دليل بر امكان هر چيز وقوع آن است،ما كه اينهمه پيدايش موجود زنده و جاندار را از موجودات بىجان مىبينيم چگونه مىتوانيم در قدرت مطلقۀ او بر مسئله معاد ترديد به خود راه دهيم؟ اين يكى از دلايل متعدد معاد است كه قرآن مجيد در آيات مختلف از جمله در آيۀ ٨١ سورۀ يس روى آن تكيه كرده است.(ج ٣٧٥/٢١،ج ٢٤١/٢٢.)
[**]أَ وَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللّٰهَ الَّذِي خَلَقَ السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضَ وَ لَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقٰادِرٍ عَلىٰ أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتىٰ ...احقاف٣٣/.