شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٤٠ - يَغْلِبُوا (انفال٦٥/ )
دور دارند،خدا آنها را در اين دنيا از رحمت خويش دور مىكند و در آخرت عذابى عظيم دارند.(ج ٤١٧/١٤.)
غَفلة:(انبياء٩٧/.)[*]
به معنى«بىخبرى و فراموشى»است.در اين آيه،كافران در آستانۀ رستاخيز،آنچنان وحشتى سراسر وجودشان را فرامىگيرد كه چشمهايشان از حركت بازمىايستد و خيرهخيره به آن صحنه نگاه مىكنند.در اين هنگام پردههاى غرور و غفلت از برابر ديدگانشان كنار مىرود و فريادشان بلند مىشود:
«...اىواى بر ما،ما از اين صحنه در غفلت بوديم...»و چون نمىتوانند با اين عذر، گناه خويش را بپوشانند و خود را تبرئه كنند با صراحت مىگويند؛«نه،ما ظالم و ستمگر بوديم».اصولا چگونه ممكن است با وجود اينهمه پيامبران الهى و كتب آسمانى و اينهمه حوادث تكاندهنده و همچنين درسهاى عبرتى كه روزگار به آنها مىدهد در غفلت باشند، آنچه از آنها سر زده تقصير است و ظلم بر خويشتن و ديگران.(ج ٥٠٣/١٣-٥٠٤.)
غلب
يَغْلِبُوا:(انفال٦٥/.)[**]
از مادّۀ«غلب»(بر وزن ادب)در مصدر،و«غلبة»به معنى«چيره شدن و دست يافتن» است.در اين آيه دستورات نظامى و احكام جهاد اسلامى تعقيب مىشود.مىفرمايد:«اى پيامبر!مؤمنان را تحريك به جنگ(با دشمن)كن هرگاه بيست نفر با استقامت از شما باشند بر دويست نفر غلبه مىكنند...»يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِانفال٦٥/.
[*]...يٰا وَيْلَنٰا قَدْ كُنّٰا فِي غَفْلَةٍ مِنْ هٰذٰا بَلْ كُنّٰا ظٰالِمِينَ .انبياء٩٧/.
[**]يٰا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ عَلَى الْقِتٰالِ إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صٰابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ ...انفال٦٥/.