شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٩٧ - عُتُلّ (قلم١٣/ )
عتل
اعْتِلُوهُ:(دخان٤٧/.)[*]
از مادّۀ«عتل»(بر وزن قتل)به معنى«گرفتن و كشيدن و پرتاب كردن»است،كارى كه مأموران با مجرمان سركشى كه در برابر هيچ قانونى سر تسليم فرود نمىآورند انجام مىدهند.
اين آيه در توصيف وحشتناك و تكاندهندۀ عذابهاى دوزخى است،به مأموران دوزخ خطاب مىشود:
«اين كافر مجرم را بگيريد و به ميان دوزخ پرتابش كنيد»خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُدخان٤٧/.
(ج ٢٠٥/٢١.)
عُتُلّ:(قلم١٣/.)[**]
به طورى كه«راغب»در مفردات مىگويد:به كسى مىگويند كه بسيار غذا مىخورد و همه چيز را بهسوى خود مىكشد و ديگران را از آن بازمىدارد .
بعضى ديگر«عتل»را به معنى انسان بدخوى كينهتوز خشن،يا انسان بىحياى بدخلق تفسير كردهاند.
در اين آيه به پيامبر(ص)سفارش شده است كه از صفات مذموم اين گونه اشخاص دورى جويد و از آنها پيروى نكند،همچنان كه فرموده است:از كسانى كه كينهتوز و پرخور و خشن و بدناماند اطاعت مكن.(ج ٣٨٦/٢٤.)
[*]خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلىٰ سَوٰاءِ الْجَحِيمِ ..دخان٤٧/.
[**]عُتُلٍّ بَعْدَ ذٰلِكَ زَنِيمٍ .«(علاوه بر اينها)كينهتوز و پرخور و خشن و بدنام است»قلم١٣/.