شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ١٨ - طعم (محمّد١٥/ )
در تفسير على بن ابراهيم از امام صادق(ع)نقل شده است كه دربارۀ آيۀ مورد بحث چنين فرمود:
«منظور از طعام اهل كتاب،حبوب و ميوههاست،نه ذبيحههاى آنها،زيرا آنها هنگام ذبح كردن نام خدا را نمىبرند[١].» و روايات متعدد ديگرى كه در جلد ١٦ وسائل الشيعه،در باب ٥١،از ابواب«اطعمه و اشربه»،صفحۀ ٣٧١ مذكور است و دقت در آيات گذشته نشان مىدهد كه تفسير دوم (تفسير طعام به غير ذبيحه)به حقيقت نزديكتر است،زيرا همانطور كه امام صادق(ع)هم در روايات فوق اشاره فرموده،اهل كتاب غالب شرايط ذبح اسلامى را رعايت نمىكنند، نه نام خدا را مىبرند و نه رو بهسوى قبله حيوان را ذبح مىكنند و همچنين پايبند به رعايت ساير شرايط نيستند[**].(ج ٢٧٧/٤-٢٧٨.)
طعم:(محمّد١٥/.)[*]
به معنى«مزه»است و آيه در توصيف نهرهايى بهشتى است،مىفرمايد:
«...در بهشت نهرهايى از آب صاف و خالص است كه بدبو نشده(غير آسن)و نهرهايى از شير كه طعم آن دگرگون نگشته...»لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُمحمّد١٥/.
اين نشان مىدهد كه نوشابهها و غذاهاى بهشتى هميشه به همان طراوت و تازگى روز نخست است،چرا چنين نباشد؟در حالى كه دگرگونى مواد غذايى و تغيير يا فساد آنها براثر تأثير ميكربهاى فاسدكننده است و اگر اينها نبودند در اين دنيا نيز همه به همان حالت نخست باقى مىماندند،اما چون در بهشت جايى براى موجودات فاسدكننده نيست همه چيز آن صاف و پاك و سالم و تازه است.(ج ٤٤٣/٢١.)
[١]وسائل الشيعه،ج ٢٩١/١٦.
[*] براى اطلاع بيشتر و نيز سؤال و پاسخهايى كه پيرامون اين مطلب مطرح شده،به تفسير نمونه،جلد ٢٧٨/٤ مراجعه شود.
[**]...فِيهٰا أَنْهٰارٌ مِنْ مٰاءٍ غَيْرِ آسِنٍ وَ أَنْهٰارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ ...محمّد١٥/.