شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ١٨٨ - عِصِىّ (شعراء٤٤/ )
معجزه او آمده است.بدون شك پيامبران براى اثبات ارتباط خود با خدا نياز به معجزه دارند وگرنه هركس مىتواند دعوى پيامبرى كند،بنابراين شناخت پيامبران راستين از دروغين جز از طريق معجزه ميسر نيست.موسى پس از دريافت فرمان نبوت سند آن را نيز دريافت داشت.خداوند از موسى سؤال كرد:«چه چيز در دست راست تو است اى موسى؟» موسى در پاسخ گفت:«اين قطعه چوب عصاى من است»هِيَ عَصٰايَ)طه١٨/.
موسى از آنجا كه شايد فكر مىكرد تنها گفتن«اين عصاى من است»كافى نباشد،بلكه بازگو كردن آثار و فوايد آن است،اضافه كرد:من برآن تكيه مىكنم و برگ درختان را با آن براى گوسفندانم فرومىريزم ،البته پيداست،عصا براى صاحبان آن فوايد ديگرى دارد، گاهى از آن به عنوان يك وسيلۀ دفاعى در مقابل حيوانات موذى و دشمنان استفاده مىكنند، گاهى در بيابان سايبان به توسط آن مىسازند،گاه ظرف به آن بسته و از نهر عميق،آب مىكشند.(ج ١٧٧/١٣-١٧٨.)
عِصِىّ:(شعراء٤٤/.)[*]
جمع«عصا»به معنى«چوبدستى»است.اصل آن از«واو»است چنان كه در تثنيه «عصوان»گفته مىشود.عُصِىّ و عِصِىّ و اعْصاء،جمع«عصا»مىباشد و«عُصَيَّه»به معنى«عصاى كوچك»است[**].
آيۀ مورد بحث در مورد ساحران عصر فرعون در مقابل موسى(ع)است كه آنها حد اكثر توان خود را به كار گرفتند كه بر موسى پيروز شوند«طنابها و عصاهاى خود را افكندند و گفتند:به عزت فرعون ما قطعا پيروزيم»شعراء٤٤/.
آرى آنها همانند همۀ متملقان چاپلوس با نام فرعون شروع كردند و تكيه بر قدرت پوشالى او زدند.
در اين هنگام چنان كه قرآن در جايى ديگر بيان كرده،عصاها و طنابهاى مخصوص
[*]فَأَلْقَوْا حِبٰالَهُمْ وَ عِصِيَّهُمْ وَ قٰالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنّٰا لَنَحْنُ الْغٰالِبُونَ ،شعراء٤٤/.
[**] لغتنامه يا فرهنگ سياح،مادّۀ«عصو».