اين آيه،كلمۀ طيّبه و گفتار پاكيزه را به شجرۀ طيّبه تشبيه كرده و سپس به ويژگيهاى اين درخت پاكيزه و پربركت پرداخته است و مى‌گويد:«...خداوند كلمۀ طيّبه(و گفتار پاكيزه)را به درخت پاكيزه‌اى تشبيه كرده كه ريشۀ آن(در زمين)ثابت و شاخۀ آن در آسمان است»وَ فَرْعُهٰا فِي السَّمٰاءِ.ابراهيم٢٤/.

دربارۀ كلمه[*]و كلمۀ طيّبه و تعابير و تفاسيرى كه پيرامون آن شده،مفسران نظرات مختلفى را اظهار داشته‌اند كه در جاى خود به آن اشاره خواهيم كرد،امّا دربارۀ ويژگيهاى شجرۀ طيّبه بايد گفت كه اين درخت،پاك است و طيب،منظره‌اش پاكيزه،ميوه‌اش پاكيزه،گلش پاكيزه،سايه‌اش پاكيزه و نسيمى كه از آن برمى‌خيزد نيز پاكيزه است.

اين شجره داراى نظام حساب شده‌اى است،ريشه‌اى دارد و شاخه‌ها و هركدام مأموريت و وظيفه‌اى دارند،اصولا وجود«اصل»و«فرع»در آن،دليل بر حاكميت نظام حساب شده‌اى برآن است.

اصل و ريشۀ آن ثابت و مستحكم است به طورى كه طوفانها و تندبادها نمى‌تواند آن را از جا بركند و توانايى آن را دارد كه شاخه‌هاى سربه‌آسمان‌كشيده‌اش را در فضا در زير نور آفتاب و در برابر هواى آزاد معلق نگاه دارد و حفظ كند،چرا كه شاخه هرچه سركشيده‌تر باشد بايد متكى به ريشۀ قويترى باشد(اصْلُها ثابت).

شاخه‌هاى اين شجرۀ طيّبه در يك محيط پست و محدود نيست،بلكه بلندآسمان جايگاه اوست،اين شاخه‌ها سينۀ هوا را شكافته و در آن فرورفته،آرى«شاخه‌هايش در آسمان است»وَ فَرْعُهٰا فِي السَّمٰاءِ.

روشن است هر قدر شاخه‌ها برافراشته‌تر باشند از آلودگى گرد و غبار زمين دورترند و ميوه‌هاى پاك‌ترى خواهند داشت و از نور آفتاب و هواى سالم بيشتر بهره مى‌گيرند و آن را به ميوه‌هاى طيب خود بهتر منتقل مى‌كنند.

اين موضوع مخصوصا در ميوه‌هاى يك درخت كاملا آشكار است،ميوه‌هايى كه بر

[*]كلمه به معنى وسيع،همۀ موجودات را در بر مى‌گيرد و به همين دليل بر مخلوقات« كلمه‌اللّٰه»گفته مى‌شود.(به تفسيرهاى مجمع البيان و تفسير قرطبى و فى ظلال و تفسير فخر رازى مراجعه شود).