شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٤٢ - طُور (طور١/ )
براى اين معنى است.جمع طَود،«اَطواد»است و اين واژه بيشتر از يك مورد در قرآن نيست.
به هر حال آيۀ مورد بحث مىگويد:«ما به موسى وحى كرديم عصايت را به دريا زن، دريا از هم شكافته شد،و هر بخشى همچون كوه عظيمى بود»شعراء٦٣/.
آرى،موسى(ع)چنين كرد و عصا را به دريا زد،در اين جا صحنۀ عجيبى نمايان گشت كه برق شادى در چشمها و دلهاى بنى اسرائيل نمايان شد،ناگهان دريا شكافته شد، آبها قطعه قطعه شدند و هر بخشى همچون كوهى عظيم روى هم انباشته گشت و در ميان آنها جادهها نمايان شد.(ج ٢٤٤/١٥-٢٤٥.)
ط و ر
طُور:(طور١/.)[*]
(من اعلام القرآن)در لغت به معنى«كوه»است،ولى با توجه به اين كه اين كلمه در ١٠ آيه از قرآن مجيد مطرح شده كه در ٩ مورد سخن از«طور سينا»-همان كوهى كه در آنجا وحى بر موسى نازل مىشد-به ميان آمده،معلوم مىشود كه در آيۀ مورد بحث (مخصوصا با توجه به الف و لام عهد)نيز همان معنى است.
بنابراين خداوند در نخستين مرحله،به يكى از مكانهاى مقدس روى زمين كه وحى الهى در آنجا نازل مىگشت سوگند ياد كرده است.(وَ الطُّورِ).
و امّا اين كه منظور از«طور»در آيۀ ٦٣ سورۀ بقره[**](اسم جنس)به معنى مطلق«كوه» است و يا كوه معينى؟دو تفسير وجود دارد:بعضى گفتهاند طور،اشاره به همان كوه معروفى است كه محل وحى بر موسى بوده است،در حالى كه بعضى ديگر احتمال دادهاند،
[*]وَ الطُّورِ،وَ كِتٰابٍ مَسْطُورٍ.«سوگند به«طور»و كتابى كه نوشته شده است»طور١/ و ٢.
[**]وَ إِذْ أَخَذْنٰا مِيثٰاقَكُمْ وَ رَفَعْنٰا فَوْقَكُمُ الطُّورَ...«و زمانى كه از شما پيمان گرفتيم و كوه طور را بالاىسر شما قرار داديم...»بقره٦٣/.