شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٤٠ - تطهير (احزاب٣٣/ )
طَهُوراً.«...و از آسمان آبى پاككننده نازل كرديم» قابل توجه اين كه در اين جا«ماء»(آب)توصيف به«طهور»شده است كه صيغۀ مبالغه از طهارت و پاكيزگى است و به خاطر همين معنى مفهوم آن پاك بودن و پاك كردن است، يعنى آب هم ذاتا پاك است و هم اشياء آلوده را پاك مىكند اما غير از آب،بسيارى از اشياء پاكند،ولى هرگز نمىتوانند آلودهاى را پاك كنند و به هر حال آب علاوه بر خاصيت حياتبخشى،خاصيت فوقالعاده مهم پاككننده را دارد.(ج ١١٦/١٥،ج ٣٧٢/٢٥- ٣٧٣.)
تطهير:(احزاب٣٣/.)[*]
به معنى«پاك ساختن»و در آيۀ مورد بحث تأكيدى است بر مسئله اذهاب رجس و نفى پليديها و ذكر آن به صورت مفعول مطلق در اين جا نيز تأكيد ديگرى بر اين معنى محسوب مىشود.
آيه دربارۀ تنزيه و پاك گردانيدن اهل بيت رسول خدا(ص)از هرگونه آلايش و عيب و نقص است و به آيۀ«تطهير»مشهور شده،مىفرمايد:
«...خداوند فقط مىخواهد پليدى و گناه را از شما اهل بيت دور كند و كاملا شما را پاك سازد»(وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً)احزاب٣٣/.
تعبير اهل بيت در آيۀ مذكور،به اتفاق همۀ علماى اسلام و مفسران،اشاره به اهل بيت پيامبر(ص)است و اين چيزى است كه از ظاهر خود آيه نيز فهميده مىشود،چرا كه «بيت»گرچه به صورت مطلق در اين جا ذكر شده،امّا به قرينه آيات قبل و بعد،منظور از آن،بيت و خانۀ پيامبر(ص)است و طبق روايات بسيار كه در منابع اهل سنت و شيعه وارد شده،مخاطب در آيۀ فوق پنج نفرند(خمسۀ طيّبه)و آنها عبارتند از:پيامبر(ص)،على(ع) و فاطمه(ع)و حسن(ع)و حسين(ع).
اين كه بعضى«بيت»را در آيه،اشاره به«بيت اللّه الحرام»و كعبه دانستهاند و اهل آن را
[*]...إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً.احزاب٣٣/.