شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٨٤ - براى خداوند غيب و شهود يكسان است (رعد٩/ )
سورۀ بقره)تفسير به«امام غايب حضرت مهدى سلاماللّٰهعليه »شده كه به عقيدۀ ما هم اكنون زنده است و از ديدهها پنهان مىباشد،منافاتى با آنچه در بالا گفتيم ندارد،چرا كه رواياتى كه در تفسير آن وارد شده،غالبا مصداقهاى خاصى را بيان مىكند، بىآنكه به آن مصداق محدود باشد،روايات فوق در حقيقت مىخواهد وسعت معنى ايمان به غيب و شمول آن را،حتى نسبت به امام غايب(ع)مجسم كند تا آنجا كه مىتوان گفت ايمان به غيب معنى وسيعى دارد كه ممكن است با گذشت زمان،حتى مصداقهاى تازهاى پيدا كند.
(ج ٧٠/١ تا ٧٣.)
براى خداوند غيب و شهود يكسان است:(رعد٩/.)[*]
اساسا غيب و شهود دو مفهوم نسبى است كه در مورد موجودى كه علم و هستيش محدود است به كار مىرود،فى المثل ما داراى حواسى هستيم آنچه در شعاع ديد و شنوايى و ساير حواس ما قرار دارد براى ما«شهود»است و آنچه از حوزه ديد و شنيد ما بيرون است نسبت به ما غيب محسوب مىشود،و اگر فرضا قدرت ديد ما نامحدود بود و به داخل و باطن اشياء و ذرات عالم،نفوذ مىكرد همه چيز براى ما شهود بود و از آنجا كه همه چيز، غير از ذات پاك خداوند محدود است،براى همۀ آنها غيب و شهود وجود دارد،ولى ذات خدا چون نامحدود است و همه جا حضور دارد بنابراين همه چيز براى او شهود است و غيب دربارۀ ذات پاكش مفهوم ندارد.و اگر مىگوييم خداوند عالم الغيب و الشّهادة مىباشد معنيش اين است كه آنچه براى ما غيب يا شهادت محسوب مىشود براى او يكسان و شهادت است.
فرض كنيد ما به كف دست خود در روشنايى نگاه كنيم،آيا ممكن است از آنچه در آن است بىخبر باشيم؟عالم هستى در برابر علم خداوند به مراتب از اين واضحتر و آشكارتر است.(ج ١٣٩/١٠.)
[*]عٰالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهٰادَةِ ...«او از غيب و شهود آگاه است...»رعد٩/.