شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٩٠ - غابرين (صافات١٣٥/ )
غ
غ ب ر
غابرين:(صافات١٣٥/.)[*]
جمع«غابر»و از«غبور»(بر وزن عبور)گرفته شده،به معنى« باقىماندۀ چيزى» است و يا به معنى كسى است كه همراهانش بروند و او بماند،مثلا هرگاه جمعيتى از نقطهاى حركت كند و كسى جا بماند به او«غابر»مىگويند و نيز بههمينجهت باقىماندۀ خاك را«غبار»مىنامند و باقىماندۀ شير در پستان را«غبرة»(بر وزن لقمه)گفتهاند.
اين آيه دربارۀ زن لوط پيامبر است كه جزو نجاتيافتگان نبود و در ميان فاسقان هلاك شد،چرا كه لوط براثر نافرمانيهاى قوم سركش خود در مقام دعا برآمد و از خداوند تقاضاى نجات خود و خاندانش را كرد،خداوند دعاى او را اجابت فرمود و آن گروه اندك را نجات داد،جز همسرش همان پيرزنى كه نه تنها از تعليمات او پيروى نمىكرد بلكه گاه به دشمنان او كمك مىكرد.خداوند مىفرمايد:لوط و خاندانش همگى را نجات داديم«جز پير زنى كه در ميان آن قوم(قوم لوط)باقى ماند(و به سرنوشت آنها گرفتار شد)»نظير اين آيه در سورۀ شعراء،آيۀ ١٧١ عيناً آمده است.(ج ٣٢٥/١٥، ج ١٤٨/١٩.)
[*]إِلاّٰ عَجُوزاً فِي الْغٰابِرِينَ .صافات١٣٥/ و شعراء١٧١/.