دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٩٧١ - استیمسن
استیمسن
نویسنده (ها) :
بخش مفاهیم جدید و عناوین ویژه
آخرین بروز رسانی :
دوشنبه ٤ فروردین ١٣٩٩
تاریخچه مقاله
اِستیمسِن \ [e]stimse(o)n\ ، هِـنری لوییس (١٨٦٧-١٩٥٠م/ ١٢٤٦-١٣٢٩ش)، حقوقدان و دولتمرد آمریکایی. او در دهههای ١٩٣٠ و ١٩٤٠م بر سیاست خارجی ایالات متحده تأثیری نیرومند برجا گذاشت.
استیمسن در شهر نیویورک زاده شد و پس از تحصیل حقوق در دانشگاههای یِیل و هاروارد، به وکالت دعاوی پرداخت. او در ١٩٠١م از جانب حزب جمهوریخواه نامزد فرمانداری نیویورک شد، و از ١٩١١ تا ١٩١٢م وزیر جنگ بود. در ١٩١٧م در رستۀ توپخانه به درجۀ سرهنگ دومی رسید و در جنگ جهانی اول در خارج از کشور خدمت کرد و به درجۀ سرهنگی توپخانه ارتقا یافت. پس از جنگ، دیگربار به وکالت پرداخت، اما در ١٩٢٧م، کَلوین کولیج، رئیسجمهور آمریکا، او را بهعنوان نمایندۀ ویژه به نیکاراگوا فرستاد. او بعداً در همان سال، فرماندار کل فیلیپین شد.
استیمسن در ١٩٢٩م وزیر امور خارجۀ کابینۀ هربرت هووِر شد و تا ١٩٣٣م عهدهدار این سمت بود؛ همچنین در ١٩٣٢م رئیس هیئت نمایندگی آمریکا در کنفرانس خلع سلاح ژنو بود. او پس از آنکه ژاپن به منچوری حمله کرد، در ١٩٣٢م بیانیهای به این مضمون صادر کرد که ایالات متحده نباید هیچگونه تغییرات ارضی ناشی از حملۀ ژاپن به منچوری را به رسمیت بشناسد. این موضع و مشی سیاسی او بعداً به «آموزۀ استیمسن» معروف شد.
در ١٩٤٠م، فرانکلین روزولت استیمسن را به وزارت جنگ منصوب کرد و پس از ورود آمریکا به جنگ جهانی دوم در ١٩٤١م، او وزیر جنگ باقی ماند. استیمسن در ١٩٤٥م، اندکی پس از پایان جنگ و تسلیم شدن ژاپن، از وزارت جنگ استعفا داد.
استیمسن توصیه میکرد که ایالات متحده باید با حفظ قدرت نظامیاش، نفوذ و رهبری خود را میان دیگر ملتها حفظ کند. او چند کتاب سیاسی هم نوشت و زندگینامۀ خودنوشتش در ١٩٤٨م انتشار یافت.
مآخذ
CE, ٦th edition;
EA, ٢٠٠٦;
EB, ٢٠٠٨;
ME, ٢٠٠٨.
بخش مفاهیم جدید و عناوین ویژه