دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٥٤٦ - آق سرایی، جمال الدین
آق سرایی، جمال الدین
نویسنده (ها) :
محمد کاظم موسوی بجنوردی
آخرین بروز رسانی :
یکشنبه ١٨ خرداد ١٣٩٩
تاریخچه مقاله
آقسرایی \āq-sarāyī\، جمالالدین محمد بن محمد بن محمد بن فخرالدین رازی (د ٧٩١ ق / ١٣٨٩ م)، ادیب، مفسر و طبیب. وی از خانوادهای ایرانینژاد بود و مذهب شافعی داشت و به مناسبت سکونت در آقسرای ترکیه به این نام شهرت یافت.
او آثاری بدین شرح دارد: ١. شرح الایضاح فی المعانی و البیان؛ ٢. حاشیه بر شرح ابنساعاتی بر مجمع البحرین و ملتقی النهرین، در فروع فقه حنفی؛ ٣. اخلاق جمالی؛ ٤. شرح الغایة القصوى فی درایة الفتوى، در فروع فقه شافعی؛ ٥. حاشیه بر تفسیر کشاف زمخشری به نام حواش علی الکشاف؛ ٦. حل الموجز، در طب که شرحی است بر کتاب معروف موجز القانون نگاشتۀ علاءالدین علی بن ابی حزم قرشی، معروف به ابننفیس (د ٦٨٧ ق / ١٢٨٨ م)؛ ٧. کشف الاعراب، در شرح لباب (آقابزرگ، ١٧ / ٢٣، ٢٤، ٢٥؛ بروسهلی، ١ / ٢٦٦؛ حاجیخلیفه، ١ / ٣٦، ٢١٠).
مآخذ
آقابزرگ، الذریعة؛
بروسهلی، محمدطاهر، عثمانلی مؤلفلری، استانبول، ١٩١٥ م؛
حاجیخلیفه، کشف.
کاظم موسوی بجنوردی (دبا)