دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١٣٢٣ - اسلایفر
اسلایفر
نویسنده (ها) :
بخش تاریخ علوم
آخرین بروز رسانی :
یکشنبه ١٠ فروردین ١٣٩٩
تاریخچه مقاله
اِسلایفِر \ [e]slāyfer\ ، وِستو مِلوین (١٨٧٥-١٩٦٩م/ ١٢٥٤- ١٣٤٨ش)، اخترشناس آمریکایی. رصدهای پیگیر و سامانمند او (١٩١٢-١٩٢٥م) در زمینۀ سرعتهای شعاعیِ خارقالعادۀ کهکشانهای مارپیچی نخستین شواهدی را فراهم آورد که نظریۀ جهانِ رو به گسترش را تأیید کرد. بر پایۀ این فرضیه، همۀ مواد در جهان مایلاند از یکدیگر دور شوند.
اسلایفر در مزرعهای در ایالت ایندیانا زاده شد. او در دانشگاه این ایالت به تحصیل پرداخت و در ١٩٠٩م دکتری خود را از همانجا دریافت کرد. در ١٩٠١م به جمع کارکنان رصدخانۀ لُوِل در شهر فلَگستَف ایالت آریزونا پیوست، در ١٩١٦م مدیر موقت آن شد. در ١٩٢٦م مقام مدیریت رصدخانه به او واگذار شد. اسلایفر در این رصدخانه به برنامهریزی و هدایت طرحی پرداخت که نتیجهاش کشف سیارۀ پلوتون، نهمین سیارۀ شناختهشدۀ منظومۀ شمسی، در ١٩٣٠م بود. پژوهشهای گستردۀ اسلایفر به تعیین دورۀ تناوب حرکتِ چرخشیِ چندین سیاره انجامید. توفیق او در کشف خطوط جذبیِ تاریک در طیفهای سیارههای مشتری، کیوان(زحل) و نپتون به شناختهشدن برخی عناصر شیمیاییِ موجود در جوّ آنها انجامید. اسلایفر ثابت کرد که درخشش بسیاری از سحابیهایِ (ابرهای متشکل از غبار و گاز) پراکنده بر اثر بازتاب نور ستارگان مجاور است. او تابشهای آسمانی در شب و تغییر در شدت آنها را کشف کرد. همچنین ثابت کرد که در سراسر فضای میانستارهای، عناصر سدیم و کلسیم پراکندهاند.
مآخذ
CE, ٦th edition;
EA, ٢٠٠٦;
EB, ٢٠١٠.
بخش تاریخ علوم