اِستِرن \ [e]stern\ ، لارِنس (١٧١٣- ١٧٦٨م/ ١١٢٥- ١١٨١ق)، روحانی و نویسندۀ طنزپرداز انگلیسیِ ایرلندی‌تبار. استرن در زندگانی و عقاید آقای تریسترام شندی (ترجمۀ فارسی: ١٣٧٨ش)، داستانی که شاهکار او دانسته می‌شود، از زندگی‌اش در محیطهای نظامی و معاشرتهای دورۀ کودکی به خوشی یاد می‌کند. او در ایرلند زاده شد، در کِیمبریج تحصیل کرد و در ١٧٣٧م شمّاس، و در ١٧٣٨م کشیش شد.

استرن قلمش را در عرصۀ بحث و جدلهای سیاسی به‌کار گرفت و در ١٧٥٩م استعدادش را در جزوه‌ای کوچک با عنوان «یک حکایت سیاسی» (که بعدها با عنوان «داستان کُت خوب و گرمِ نگهبان» معروف شد) آشکار کرد که تمثیلی طنزآمیز برپایۀ کشمکشی‌کلیسایی در یورک بود. او اندکی بعد، نگارش زندگانی و عقاید آقای تریسترام شندی را با هدف ارائۀ اثری شوخ‌طبعانه و هجونامه‌ای متنوع، در ٩ جلد آغاز کرد.
استرن با انتشار ٢ جلد نخست تریسترام شندی در اواخر ١٧٥٩م، یک‌باره شهرت یافت و به عنوان مبدع یک سبک ادبی جدید، از او در لندن استقبال و ستایش شد. او با توجه به محبوبیت این داستان، فرصت را مغتنم شمرد و ٢ جلد از کتاب «خطابه‌های آقای یوریک» را که پیش از آن نوشته بود، منتشر کرد (١٧٦٠م).
استرن که از دورۀ دانشجویی به بیماری سل دچار شده بود، در ١٧٦٢-١٧٦٤م و دیگر بار در ١٧٦٥-١٧٦٦م به امید بازیافتن تندرستی ازدست‌رفته‌اش، به فرانسه و ایتالیا سفر کرد و برخی از رویدادهای سفرهایش را در جلد ٧ تریسترام شندی گنجانید؛ همین رویدادها دست‌مایۀ کتاب «سفری احساساتی به فرانسه و ایتالیا» (١٧٦٨م) شد. تنها ٢ مجلد این کتاب از ٤ جلدی که استرن در نظر داشت بنگارد، به پایان رسید، اما با این آثار، مکتبی تازه در ادبیات «احساساتی» پدید آمد. «یادداشتهای روزانه خطاب به اِلیزا» پس از آشنایی‌اش با الیزابت درِیپِر در ١٧٦٧م نگاشته شد که از هندوستان به لندن آمده بود و چندمین زنی بود که استرن دل به او سپرده بود؛ اما این کتاب تا حدود ١٤٠ سال بعد انتشار نیافت. استرن که بیماری‌اش رو به وخامت می‌رفت، یک ماه پس از انتشار «سفری احساساتی» درگذشت.

مآخذ

کتابخانۀ ملی ایران (مهر ١٣٨٨)؛
نیز:

CE, ٦th edition;
EA, ٢٠٠٦;
EB, ٢٠٠٨;
ME, ٢٠٠٥.
بخش ادبیات جهان