اِسپِنسِر \ [e]spenser\ ، سِـر اِستَنلـی (١٨٩١- ١٩٥٩م/ ١٢٧٠-١٣٣٨ش)، نقاش انگلیسی. او یکی از برجسته‌ترین نقاشان انگلستان در دورۀ میان دو جنگ جهانی بود. آثار اسپنسر بیشتر بر پایۀ درون‌مایه‌های دینیِ مسیحی، و دارای اشاره‌های سوررئالیستی است، و اسلوب طراحی او مبتنی بر کج‌تابیهای شگفت‌انگیز است. سبک او رئالیسمی جادویی است که به شیوه‌ای بسیار شخصی بیان شده است.
اسپنسر از ١٩٠٨ تا ١٩١٢م در مدرسۀ هنرهای زیبای اِسلِید در لندن هنر آموخت. او از ١٩١٥ تا ١٩١٨م، در جریان جنگ جهانی اول، در رستۀ‌ بهداری ارتش به خدمت پرداخت و به مقدونیه فرستاده شد. تأثیر این تجربه در کارهایی که برای کلیسای سَندِم مِموریال کشید، نمود یافته است. او نخستین نمایشگاه انفرادی خود را در ١٩٢٧م در لندن برگزار کرد.

اسپنسر غـالباً موطن خویش ــ کوکِم در بارک‌شِرِ انگلستان ــ را زمینۀ آثار خود قرار داده، و در نقاشیهای مبتنی بر مضمونهای
کتاب مقدس، از لباسهای عصر جدید استفاده کرده است. در نقاشی بزرگ او با عنوان «رستاخیز» (١٩٢٨- ١٩٢٩م؛ کلیسای سَندِم مِموریال، هَمپ‌شِر)، سربازان مرده در حیاط کلیسای کوکِم در کوشش‌اند تا از گورهای خود بیرون آیند و به صحنه‌ای پوشیده از صلیب وارد شوند.
اسپنسر در دهۀ ١٩٣٠م آثاری شهوانی با درون‌مایۀ عشق پدید آورد. او در این دوران با دشواریهایی در زندگی شخصی و حرفه‌ای‌اش روبه‌رو شد، تا اینکه در جریان جنگ جهانی دوم (١٩٣٩- ١٩٤٥م)، از سوی دولت بریتانیا به‌عنوان هنرمند رسمی جنگ برگزیده شد و کارش رونق گرفت. او مأمور به تصویر کشیدن محوطه‌های کشتی‌سازی در بندر گلاسگو در اسکاتلند شد. تجربۀ زندگی میان کارگران کشتی‌سازی الهام‌بخش او در آفریدن شماری نقاشی تازه بود که در آنها، زندگی روزمره را با درون‌مایه‌های کتاب مقدس درهم آمیخت، از جمله در تابلوی «رستاخیز: بندر گلاسگو» (١٩٥٠م؛ نگارخانۀ تِیت، لندن).
اسپنسر در ١٩٥٠م به عضویت فرهنگستان سلطنتی درآمد. او در ١٩٥٩م لقب سِر گرفت و در همان سال درگذشت.

مآخذ

CE, ٦th edition;
EA, ٢٠٠٦;
EB, ١٩٨٦, ٢٠٠٨;
ME, ٢٠٠٨.
بخش هنر و معماری جهان