دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٣٦٧ - اژیه
اژیه
نویسنده (ها) :
احمد آرین نیا
آخرین بروز رسانی :
یکشنبه ١٣ بهمن ١٣٩٨
تاریخچه مقاله
اِژْیه [ežye(a)]، شهـری در شهـرسـتـان اصفهـان (اسـتـان اصفهان). این شهر با ٤٩٨‘١ متر ارتفاع و با موقعیتی دشتی، در °٥٢ و ´٢٣ طول و °٣٢ و ´٢٧ عرض جغرافیایی و ١٠٠ کیلومتری جنوب شرقی شهر اصفهان واقع است. آب و هوای این شهر خشک معتدل است. زاینده رود از شمال این شهر میگذرد (نشریه ..، ١٠؛ فرهنگ جغرافیایی ایران، ١٠/ ١٢؛ فرهنگ جغرافیایی آبادیها...، ٧١/ ١٢).
جمعیت اژیه در سرشماری ١٣٧٥ش، ٢١٢‘ ٣ نفر(٧٦١ خانوار) بود (سرشماری....، ١٤). فعالیت عمدۀ ساکنان کشاورزی است؛ همچنین فرشبافی با طرح نائینی رواج دارد. ساکنان شهر مسلمان و شیعـی مذهباند و بـه زبان فارسی سخن میگـویند ( فرهنگ جغرافیایی آبادیها، همانجا). این شهر دارای مسجدی قدیمی است ( فرهنگ جغرافیایی ایران، همانجا). پلی آجری به نام اژیه بر روی زایندهرود، از آثار قدیمی این شهر است (همانجا).
مآخذ
سرشماری عمومی نفوس و مسکن (١٣٧٥ش)، شناسنامۀ آبادیهای کشور، استان اصفهان، شهرستان اصفهان، مرکز آمار ایران، تهران، ١٣٧٦ش؛
فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور، ادارۀ جغرافیایی ارتش، تهران، ١٣٦٧ش؛
فرهنگ جغرافیایی ایران، سازمان جغرافیایی کشور، تهران ١٣٣٥ش؛
نشریۀ عناصر تقسیماتی به همراه مراکز، معاونت سیاسی وزارت کشور، تهران، ١٣٨١ش.
احمد آریننیا