دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٧٣٨ - استرابادی، میرزامحمد
استرابادی، میرزامحمد
نویسنده (ها) :
بخش فقه، علوم قرآنی و حدیث
آخرین بروز رسانی :
سه شنبه ٢٧ اسفند ١٣٩٨
تاریخچه مقاله
استرابادی \ astar-ābādi\ ، میرزا محمد بن علـی بن ابراهیم (د ١٠٢٨ق/ ١٦١٩م)، عالم و رجالیِ امامی.
وی در نجف شاگرد مقدس اردبیلی بود و پس از مرگ استاد، ساکن مکۀ مکرمه شد (افندی، ٢٧٧). ملا امین استرابادی، پیشوای اخباریه، به مدت ١٠ سال نزد او شاگردی کرد (تفرشی، ١٧- ١٨). استرابادی به فضل، دانش و تقوا مشهور (مجلسی، ٤١)، و در علم رجال چیره دست بود (محبی، ٤٧). از او سه اثر در علم رجال برجای مانده است: ١. منهج المقال فی تحقیق احوال الرجال (چ تهران، ١٣٠٢ق)؛ ٢. تلخیص الاقوال (خطی)؛ ٣. رجال صغیر(خطی) (آقابزرگ،٢٣/ ١٩٨، ٤/ ٤٢٠، ٤٩٨). استرابادی کتابها و رسائلی دیگر نیز داشته است (علیخان، ٤٩١؛ حرعاملی، ٢٨١).
مآخذ
افندی، عبدالله، تعلیقة امل الآمل، بهکوشش احمد حسینی، قم، ١٤١٠ق؛
آقابزرگ، الذریعه؛
تفرشی، مصطفى، نقد الرجال، انتشارات الرسول المصطفى، قم، بیتا؛
حر عاملی، محمد بن حسن، امل الآمل، بهکوشش احمد حسینی، بغداد، ١٣٨٥ق، ج ٢؛
علیخان مدنی، سلافة العصر، کتابخانۀ مرتضویه، تهران، بیتا؛
مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، بیروت، ١٤٠٣ق، ج ١؛
محبی، محمدامین، خلاصة الاثر، قاهره، ١٢٨٤ق، ج ٤.
بخش فقه، علوم قرآنی و حدیث (دبا)