آرْنْت [ārnt]، اِرْنْسْت‌موریتْس(١٧٦٩-١٨٦٠م/ ١١٨٣-١٢٧٦ق)، نویسنده، شاعر و میهن‌پرست آلمانی و روایتگر بیداری ملت آلمان در دوران ناپلئون. آرنت در اشترالْزونْد، گرایْفسْوالْد و یِنا تحصیل کرد و واجد شرایط برای کشیشی کلیسای لوتری شد؛ سپس در ٢٨ سالگی از کسوت روحانی دست کشید و ١٨ ماه در اروپا به مسافرت پرداخت. در بازگشت به آلمان منظرۀ کاخهای ویران کرانه‌های راین او را به دشمنی با فرانسویان ــ که عامل این ویرانی بودند ــ برانگیخت. او خاطرات این سفر را در ٦ مجلد «سفری به اطراف و اکناف آلمان، مجارستان، ایتالیا و فرانسه در سالهای ١٧٩٨- ١٧٩٩» (١٨٠١-١٨٠٣م) به رشتۀ تحریر درآورد.

در١٨٠٠م،آرنت‌درگرایفسوالد ساکن شد و با سمت استادیار تاریخ شروع به تدریس کرد؛ در ١٨٠٣م کتاب «ژرمنها و اروپا» را منتشر ساخت که در آن نظریات خود را دربارۀ تجاوز فرانسه بیان داشت. کتاب بعدی‌اش با عنوان «تاریخ سِرف‌داری در پُمِرانیا و روگِن» (١٨٠٣م) ٣ سال بعد به لغو سرف‌داری توسط گوستاو چهارم، پادشاه سوئد منتهی گردید. در ١٨٠٦م، آرنت کرسی تاریخ را در دانشگاه گرایفسوالد برعهده گرفت و قسمت اول کتاب «روح زمان» (١٨٠٨م) را منتشر ساخت و در آن، هم‌وطنانش را فرا خواند تا خود را از یوغ اسارت فرانسویان رها سازند. آرنت برای فرار از انتقام ناپلئون به سوئد پناهنده شد و با نوشتن مقاله، شعر و ترانه و فرستادن آنها برای هم‌میهنانش ترویج آرمانهای میهن‌پرستانۀ خود را دنبال کرد.
در ١٨٠٩م آرنت بـه آلمـان بـازگشت و در ١٨١٢م بـه سن ـ پترزبورگ دعوت شد تا در سازمان‌دهی نبرد نهایی با فرانسه یاری کند. پس از برقراری صلح و تأسیس دانشگاه بُن در ١٨١٨م، کرسی استادی تاریخ عصر جدید به وی سپرده شد. در این سال او چهارمین قسمت از کتاب «روح زمان» را نیز منتشر ساخت که در آن از خط‌مشی مرتجعانۀ قدرتمندان آلمانی انتقاد می‌کرد. اصلاح‌طلبی جسورانۀ او دولت پروس را رنجاند و وی در تابستان ١٨١٩م دستگیر شد. او پس از چندی آزاد شد، ولی دیگر اجازه نداشت تدریس کند. در ١٨٤٠م آرنت دوباره به کار بازگشت، در ١٨٤١م رئیس دانشگاه شد و بعد از انقلاب ١٨٤٨م، به نمایندگی مجلس قانون‌گذاری در فرانکفورت انتخاب شد. او در هیئت نمایندگی که سلطنت را به فردریک ویلهلم چهارم پیشنهاد کرد. شرکت داشت، ولی از اینکه شاه از پذیرفتن آن امتناع کرد، خشمگین شد و از زندگی اجتماعی کناره گرفت.
بسیاری از آثار منظوم او اشعار مذهبی بسیار زیبایی هستند. آثار مهم دیگر او اینهاست: «خاطراتی از زندگی برونی» (١٨٤٠م)، که ارزنده‌ترین منبع دربارۀ زندگی آرنت است و «سفرها و گشت و گذارهایم به همراه بارون هایْنْریش کارل فون اشتاین» (١٨٥٨م). (١٩٣)