دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١٧٣٢ - اذرح
اذرح
نویسنده (ها) :
علی بهرامیان
آخرین بروز رسانی :
دوشنبه ٢٥ فروردین ١٣٩٩
تاریخچه مقاله
اَذْرُح [azroh] ، ناحیهای در غرب اردن که به سبب برخی حوادث تاریخی در صدر اسلام شهرت یافت. اذرح میان دو شهر معان و پترا (بطرا، البتراء) قرار داشت و از اردوگاههای مهم لشکریان روم، و احتمالاً یکی از منزلگاههای کاروانهای تجاری حجاز به سوی شام بود. در ۹ق/۶۳۰م که پیامبر(ص) به همراه سپاهی به سوی تبوک حرکت کرد، با اهالی اذرح و جربا به شرط پرداخت جزیه صلح کرد. متن صلحنامه که در چند مأخذ کهن یاد شده، ظاهراً تا مدتها بعد همچنان نزد اهالی موجود بوده است، اما با توجه به برخی قراین، اصالت متن کنونی، اندکی تردیدآمیز به نظر میرسد.
در جنگ صفین نیز که کار به حکمیت کشید، اذرح محل تجمع نمایندگان دو طرف بود.*
مآخذ
ابن اعثم کوفی، احمد، الفتوح، حیدرآباددکن، ١٣٩١ق/١٩٧١م؛
ابن سعد، محمد، الطبقات الکبرى، بیروت، دارصادر؛
ابوصفیه، جاسر، «المراسلات النبویة مع بعض القبائل العربیة فی جنوبی بلاد الشام»، بلادالشام فی صدر الاسلام، به کوشش محمدعدنان بخیت و احسان عباس، عمان، ١٩٨٧م؛
احمد بن حنبل، مسند، قاهره، ١٣١٣ق؛
بخاری، محمد، الصحیح، قاهره، ١٣١٥ق؛
بلاذری، احمد، انساب الاشراف، به کوشش محمدباقر محمودی، بیروت، ١٣٩٤-١٣٩٧ق/١٩٧٤-١٩٧٧م؛
همو، فتوحالبلدان، به کوشش صلاحالدین منجد، قاهره، ١٩٥٦م؛
طبری، تاریخ؛
مقدسی، محمد، احسن التقاسیم، بیروت، ١٤٠٨ق/١٩٨٧م؛
نصر بن مزاحم، وقعة صفین، به کوشش عبدالسلام محمد هارون، قاهره، ١٣٨٢ق/١٩٦٢م؛
واقدی، محمد، المغازی، به کوشش مارسدن جونز، لندن، ١٩٦٦م؛
یاقوت، بلدان؛
نیز:
EI١;
EI٢.
علی بهرامیان