دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٢٠٦٠ - اررا
اررا
نویسنده (ها) :
آخرین بروز رسانی :
یکشنبه ١٣ بهمن ١٣٩٨
تاریخچه مقاله
اِرِّرا [errerā]، فرانثیـسکو (پسر) (١٦٢٢- ١٦٨٥م / ١٠٣١-١٠٩٦ق)، نقاش و معمار اسپانیایی که در تکوین سبک باروک اسپانیایی در سِویل و مادرید بسیار مؤثر بوده است.
او که پسر و شاگرد فرانثیسکو اررا (پدر) بود، پس از گریختن از دست پدرش (که به تندخویی شهره بود)، ظاهراً در رم به هنرآموزی ادامه داد و نقاشیهای او از طبیعت بیجان و ماهیها شهرت یافت. وی در مقام یک نقاش، تنها به سبب چند اثر مذهبیاش شناخته شده است. در «پیروزی قدیس هرمِنگیلد» (ح١٦٦٠-١٦٧٠م؛موزۀ پرادو، مادرید) و«خلسۀ قدیس فرانسیس» (١٦٥٧م) که وی پس از بازگشت از ایتالیا برای کلیسای جامع سویل کشید، بازتابی از حرکت شدید و تأثیر نمایشی سبک باروک رمی مشهود است، سبکی که احتمالاً خود او در سویل رواج داد.

اررا در ١٦٦٠م در آکادمی نوبنیاد نقاشی در سویل به معاونت بارتولُمه موریلیو منصوب گردید؛ لکن چندی نگذشت که به مادرید رفت و در آنجا به کار کشیدن دیوارنگاره و محجر محراب و طراحی سازههای تزیینی پشت محراب پرداخت. او در ١٦٧٢م نقاش دربار، و در ١٦٧٧م نقشهبردار کل شد. ظاهراً اررا نخستین معماری است که از اسلوب فرانچسکو بُرّومینی در اسپانیا استفاده کرده است و طرحی که برای محراب اصلی کلیسای مونتْسِرّات در مادرید تهیه کرد، احتمالاً بر کار خوسه بِنیتو چورّیگِرا تأثیر داشته است. (١٠٢)