دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١٨٩٢ - آراستیه
آراستیه
نویسنده (ها) :
پرویز رجبی
آخرین بروز رسانی :
شنبه ٣٠ آذر ١٣٩٨
تاریخچه مقاله
آراسْتْیه [ārāstya]، یا آراستی، آراسپی، اَراستای، عموی زردشت (قس: یوستی، ٢٠). در اوستا تنها یکبار در فروردین ـ یشت به این نام برمیخوریم (بارتولمه، ٣٣٥). در اینجا فروهر میدیوماه، پسر آراستیه در مقام نخستین کسی که به گفتار و آموزش زردشت گوش فرا داد، ستوده میشود. در بندهش هندی و بندهش ایرانی، پیترسپ را دو پسر است: یکی پوروشسپ، پدر زردشت و دیگری آراسپه (آراسپی)، پدر میدیوماه. میدیوماه(پسرعموی زردشت)بههنگام دین آوردن او در ایرانویج نخستین کسی است که به او میگرود (بندهش، TD٢، ٢٣٥؛ بندهش هندی، ١١٩؛ نیز نک : بهار، ٤٠؛ اشپیگل، I/٦٨٨, ٦٩٣).
به گزارش «گزیدههای زادسپرم»، وقتی زردشت در ٣٠ سالگی در نیستان بیشهای دین خویش آشکار کرد، میدیوماه، پسر اَراستای به او گروید (ص ٢٣٨, ٢٤٦). در بندهش، ترجمۀ یوستی (ص ٤٥) این نام به شکل آراستی آمده است.
مآخذ
بندهش هندی، ترجمۀ رقیه بهزادی، تهران، ١٣٦٨ش؛
بهار، مهرداد، واژهنامۀ بندهش، تهران، ١٣٤٥ش؛
نیز:
Anthologie de Zādspram, tr. Ph. Gignoux and A. Tafazzoli, Paris, ١٩٩٣;
Bartholomae, Ch., Altiranisches Wörterbuch, Berlin, ١٩٦١;
The Bûndahishn, TD٢, ed. T. D. Anklesaria, Bombay, ١٩٠٨;
Der Bundehesh, tr. F. Justi, Leipzig, ١٨٦٨;
Justi, F., Iranisches Namenbuch, Hildesheim, ١٩٦٣;
Spiegel, Fr., Erânische Alterthumskunde, Leipzig, ١٨٧١.
پرویز رجبی