آسِر \ āser\ ، توبیاس میخائِل کارِل (١٨٣٨-١٩١٣م/ ١٢٥٤-١٣٣١ق)، حقوق‌دان هلندی. او در ١٩١١م، به پاس نقشی که در برگزاری نخستین کنفرانس صلح لاهه (١٨٩٩م) در راه تشکیل دیوان دائمی داوری داشت، به‌طور مشترک با آلفرِد فرید، روزنامه‌نگار و صلح‌طلب اتریشی، برندۀ جایزۀ صلح نوبل شد.
آسر در خانواده‌ای سرشناس در آمستردام زاده شد، خانواده‌ای که تا آن زمان، چند وکیل و حقوق‌دان برجسته در آن پرورش یافته بودند. او با اینکه در حوزۀ علوم اقتصادی به استادی رسید و رساله‌اش، با عنوان «مفهوم اقتصادی ارزش»، توجه بسیاری را برانگیخت، به اقتصاد بسنده نکرد و به تحقیق و تحصیل در حقوق کشیده شد. او در ١٨٦٢م تدریس حقوق را آغاز کرد و در ١٨٧٦م استاد حقوق تجارت و حقوق بین‌الملل در دانشگاه آمستردام شد.
دلبستگی آسر به حقوق بین‌الملل سبب شد که همراه دو حقوق‌دان دیگر، یکی بلژیکی و دیگری انگلیسی، در ١٨٦٩م چاپ نشریه‌ای را با عنوان «بررسی حقوق بین‌الملل و قانون‌گذاری تطبیقی» آغاز کند. او در ١٨٧٣م، به دعوت همکار بلژیکی‌اش، در نشست بین‌المللی شماری از حقوق‌دانان برجسته در شهر خِنت (گان) در بلژیک شرکت کرد. نتیجۀ اساسی این نشست، بنیادگذاری مؤسسۀ حقوق بین‌الملل بود که آسر بعدها برای دوره‌ای ریاست آن را بر عهده گرفت. او همچنین از پشتیبانان اصلی تشکیل آکادمی بین‌المللی حقوق بود که ١٠ سال پس از مرگش (١٩٢٣م)، در لاهه بنیاد نهاده شد. آسر در ١٨٩١م از دولت هلند درخواست کرد کنفرانس وحدت رویه در حقوق بین‌الملل خصوصی را، که نخستین نشست آن در ١٨٩٣م بود، در لاهه تشکیل دهد. این کنفرانس بعداً به نهادی دائمی مبدل شد. تدوین معاهده‌های سالهای ١٩٠٢-١٩٠٥م لاهه دربارۀ حقوق خانواده از کارهایی است که به‌کوشش این نهاد انجام گرفت.
آسر در ١٨٧٥م به سمت مشاور حقوقی وزارت امور خارجۀ هلند برگزیده شد. او در ١٨٩٣م به عضویت شورای دولتی هلند ــ عالـی‌تریـن مرجع در سـاختار حکومتی آن کشور ــ درآمد و در ١٨٩٨م به‌عنوان دبیر کمیسیون دولتی حقوق بین‌الملل انتخاب شد. آسر در سالهای ١٩١١ و ١٩١٢م ریاست کنفرانسهایی را برعهده داشت که برای ایجاد وحدت رویه در قانون مربوط به براتهای بین‌المللی تشکیل شد. وی در کنفرانسهای صلح لاهه در ١٨٩٩ و ١٩٠٧م نمایندۀ رسمی هلند بود.
از دیگر موفقیتهای آسر، به دست آوردن حق عضویت هلند و اسپانیا، در کنار فرانسه، انگلستان، آلمان، اتریش، ایتالیا، روسیه و عثمانی، در کمیسیون کانال سوئز بود که به پیمان تضمین بی‌طرفی کانال در ١٨٩٨م انجامید.

مآخذ

EA, ٢٠٠٦;
EB, ٢٠٠٨;
ME, ٢٠٠٨;
«Tobias Asser», Nobel Foundation: www. nobelprize.org/ nobel_prizes/ peace/ laureates/ ١٩١١/ asser-bio.html (Apr. ٢٠٠٩).
بخش حقوق