دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١٩٢ - آریل
آریل
نویسنده (ها) :
آخرین بروز رسانی :
سه شنبه ٣ دی ١٣٩٨
تاریخچه مقاله
آریِل [āriyel]، یکی از ٥ قمر اصلی اورانوس که در ١٨٥١م/ ١٢٦٧ق ویلیام لِسِل، ستارهشناس انگلیسی آن را کشف کرد؛ هرچند احتمالاً ٤ سال پیش از آن، اُتو اشترووه، ستارهشناس آمریکایی روس تبار هم آن را دیده بود.
آریل در فاصلۀ ٠٢٠،١٩١ کیلومتریِ مرکز اورانوس به دور آن میگردد و دورۀ تناوب آن ٥٢/ ٢ روز است. قطر آریل ٣٣٠،١ کمـ برآورد شده، و جرم آن در حدود ٥-١٠× ٨/ ١ برابر اورانوس است. این قمر عمدتاً از آب یخزده، و احتمالاً اندکی سنگ و گاز متان منجمد تشکیل شده است.
عکسهایی که در ١٩٨٦م توسط کاوشگرِ آمریکاییِ وُیجِرِ ٢ از این قمر گرفته شده است، نشان میدهد که پرتگاههای عمیق و عوارضی شبیه به دره سطح آریل را با خطوطی در هم پوشاندهاند. بعضی از این درهها با موادی حاصل از فرایندهای زمینساختی (تکنونیک) پر شدهاند. در چند جا هم، شبیه به جریانهای یخچالیِ کرۀ زمین، یخها در درهها به حرکت درآمده، و در دشتها گسترده شدهاند. (١٠٩)