دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١٢٣٨ - آرثر
آرثر
نویسنده (ها) :
آخرین بروز رسانی :
شنبه ١٤ دی ١٣٩٨
تاریخچه مقاله
آرْثِر [ārser]، سِر جرج، بارونِت اول (١٧٨٤-١٨٥٤م/ ١٩٩٨-١٢٧٠ق)، کارگزار مستعمراتی انگلستان که در مقام فرماندار سرزمین وان دیمِن (تاسمانی کنونی؛ ١٨٢٥- ١٨٣٦م) بیهوده سعی کرد سرنوشت مصیبتبار بومیان آنجا را تغییر دهد، ولی تلاشهای او در جهت اصلاح نظام کیفری و توسعۀ اقتصادی این جزیره با موفقیت قابل ملاحظهای همراه بود.

آرثر پس از انجام دادن مأموریتهای نظامی در جنگهای ناپلئونی در اروپا و مصر (١٨٠٤-١٨١٤م)، به معاونت فرمانداری هندوراس بریتانیا گماشته شد. او در ١٨٢٣م به معاونت فرمانداری سرزمین وان دیمن، و دو سال بعد که این مستعمره از نیو ساوث ویلز جدا گردید، به فرمانداری آنجا منصوب شد. در همان سال (١٨٢٥م) وی به کمپانی سرزمین وان دیمن نیز در توسعۀ ناحیۀ شمال غربی این جزیره کمک کرد. آرثر با روستاییان متمردی که مهاجران را چپاول کرده، و با بومیان جنگیده بودند، مبارزه کرد و آنها را سرکوب نمود. تلاش او در محدود کردن زیستگاه بومیان به شبه جزیرۀ جنوب شرقی، پشت خط معروف به خط سیاه مهاجران مسلح، با شکست کامل روبهرو شد. تا ١٨٣٥م باقی ماندۀ بومیان قبول کردند که در شمال شرقی تاسمانی در جزیرۀ فلینْدِرز مستقر شوند، ولی خیلی زود همۀ آنها در آنجا تلف شدند؛ آخرین تاسمانیایی اصیل در ١٨٧٦م از بین رفت.
آرثر اردوگاهی برای زندانیان در پورت آرثر، و زندان نمونهای برای پسران در دماغۀ پوئِر تأسیس کرد. وی همچنین به بهبود وضعیت مذهبی و آموزشی این مستعمره کمک کرد؛ اما مدیریت مستبدانه و تلاش او برای اعمال سانسور موجب خصومت مطبوعات سیدنی و تاسمانی با او شد.
در ١٨٣٧م آرثر به معاونت فرمانداری کانادای علیا (اُنتاریوی کنونی) منصوب شد و درست پس از آنکه شورش مردم آن سامان برضد سلطۀ انگلستان سرکوب گردید، به آن سرزمین رسید. وی در ١٨٤٢م به فرمانداری بمبئی منصوب شد و در ١٨٤٦م از خدمت کناره گرفت و به انگلستان بازگشت. (١٠٨)