دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١٥٠٠ - اشتادروز
اشتادروز
نویسنده (ها) :
پرویز رجبی
آخرین بروز رسانی :
دوشنبه ١٢ خرداد ١٣٩٩
تاریخچه مقاله
اشتاد روز \aštād rūz\، نام یکی از روزهای ماه در آیین مزدیسنی (زردشتی). در این آیین، هریک از روزهای ماه بهنام یکی از ایزدان است. از این میان، روز بیستوششم هر ماه را اشتاد روز میخوانند ( اوستا، یسنا ١٦، بند ٦، سی روزۀ بزرگ و کوچک، بند ٢٦؛ بندهش، ٤٢). اشتاد (در اوستایی: اَرشتات؛ بارتولمه، ٢٠٥) ایزدبانوی راستی و راهنمای مینویان و جهانیان است (زند اوستـا، II / ٣٢١؛ بندهش، ٤٩؛ نیز نک : جکسن، ٦٤٤) و نگهبانیِ روز بیستوششم هر ماه با او ست. بیرونی (ص ٢١٩) مینویسد که اشتاد، روزِ نخستِ گاهَنبارِ (ه م) سوم است که ٥ روز است و آخرِ آن پایان ماه است و خداوند زمین را در این زمان آفریده است.
مآخذ
بندهش، ترجمۀ مهرداد بهار، تهران، ١٣٦٩ ش؛
بیرونی، آثار الباقیه؛
نیز:
Avesta, tr. F. Wolff, Strassburg, ١٩١٠;
Bartholomae, Ch., Altiranisches Wörterbuch, Strassburg, ١٩٠٤;
Jackson, A. V. W., «Die Iranische Religion», Grundriss der Iranischen Philologie, vol. II;
Le Zend-Avesta, tr. J. Darmesteter, Paris, ١٩٦٠.
پرویز رجبی