دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٥١ - آروالو
آروالو
نویسنده (ها) :
آخرین بروز رسانی :
پنج شنبه ٥ دی ١٣٩٨
تاریخچه مقاله
آرِوالو [ārevālo]، خـوان خـوسـه (١٩٠٤- ١٩٩٠م/ ١٢٨٣- ١٣٦٩ش)،رئیسجمهور گواتمالا(١٩٤٥-١٩٥١م)که سیاستخارجی ملیگرایانۀ نیرومندی در پیش گرفت، در داخل کشور نهضتهای کارگری را تقویتکرد و دست به اصلاحات اجتماعی وسیعی زد.
آروالو در دانشگاه گواتمالا و دانشگاه لاپلاتای آرژانتین تحصیل کرد و موفق به کسب درجۀ دکتری شد. او در١٩٣٦م مدتی وزیر آموزش و پرورش گواتمالا شد. سپس به آرژانتین بازگشت و سمتهای دانشگاهی گوناگونی را برعهده گرفت. او پس از کودتای ٢٠ اکتبر١٩٤٤، در انتخاباتی که برای نخستینبار در تاریخ گواتمالا صورت گرفت و سازمانهای کارگری در آن نقش مؤثری داشتند، به ریاست جمهوری انتخاب شد و ٨٥٪ آراء را به دست آورد.

سیاستهای آروالو بهطور روزافزون مورد توجه کارگران شهری و روستاییبود. دردوران زمامداریاو نظام تأمیناجتماعی به وجود آمد، قانون کار تدوین شد و برنامههای وسیعی برای آموزش و پرورش، بهداشت و جادهسازی آغاز گردید. او آزادی بیان و مطبوعات را مجاز اعلام کرد. بر مبنای سیاست ملی و انقلابیاش کشمکش بر سر بِلیز را با بریتانیا از سر گرفت و در ١٩٥١م به سمت سفیر سیار انتخاب شد. او در دوران خدمتش از شناسایی دولتهای سوموزا در نیکاراگوئا، فرانکو در اسپانیا و تروخیو در دمینیکن خودداری کرد. در١٩٦٣م که سرهنگ اِنریکه پِرالتا حکومت را دردستگرفت، مانع از شرکت وی در انتخابات ریاستجمهوری شد.
آروالو مؤلف یکی از کثیرالانتشارترین کتابها به نام «کوسهماهی و ماهیهای ساردین» (١٩٦١م) است که در آن سلطۀ ایالات متحده بر کشورهای آمریکای لاتین را تقبیح میکند. او از ١٩٧٠ تا ١٩٧٢م سفیر کشورش در فرانسه بود. (١٠٠)