دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٣٤٧ - ازیلال
ازیلال
نویسنده (ها) :
آخرین بروز رسانی :
یکشنبه ١ دی ١٣٩٨
تاریخچه مقاله
اَزیلال [azīlāl]، استان و شهری در منطقۀ تادله ـ ازیلال در مرکز مغرب (مراکش). استان ازیلال از شمال به استان بنی ملال، از شرق به استان رشیدیه، از جنوب به استان ورزازات و از غرب به استانهای قلعة السراغنه و مراکش محدود است. مسـاحت آن ٠٥٠،١ کمـ ٢ است. ایـن ناحیه از ١٩٧٥م به صورت استان درآمده است. بخش اعظم استان ازیلال را فلاتی مرتفع و ناهموار و مناطق کوهستانی اطلس علیا تشکیل داده است که توده سنگهای گرانیت با شکافها و درههای عمیق در آن بسیار است.
مردم این استان از اقوام بربرند. قبایل نیمه بدوی این ناحیه غالباً در مجتمعهایی بر فراز صخرههای مرتفع زندگی میکنند و برای تأمین معیشت خود به کشت غلات و پرورش بز و گوسفند میپردازند. درختان میوه و زیتون نیز در مناطق کمارتفاع این ناحیه دیده میشود. مرکز ازیلال شهر نوبنیادی به همین نام است که در شمال غربی کوهستان اطلس علیا، میان قلل مرتفع آن و دشت تادله، در ١٦٦ کیلومتری شرق مراکش و ٩٠ کیلومتری جنوب بنی ملال، قرار گرفته، و ارتفاع آن از سطح دریا ٣٦٠،١ متر است. این شهر زیستگاه و محل داد و ستد قبیلۀ آیت و تفرکل است و راههای شوسه از آن میگذرند.
ازیلال ناحیهای پر آب و حاصلخیز است و وجود دو سد بزرگِ بینالویدان و آیت عادل موجب شده است که از امکانات طبیعی این ناحیه هم برای تولید برق و هم برای آبیاری اراضی کشاورزی استفاده شود. در نتیجۀ این بهرهبرداری، بخشهای غربی و شمالی دشت نیمه بایر تادله به کشتزاری حاصلخیز تبدیل شده است. اکنون در زمینهایی که به طور منظم از آب وادیها مشروب میشوند، سالانه دو بار محصول به دست میآید: در زمستان غلات و در تابستان سبزیجات. اهالی ازیلال علاوه بر کشاورزی و دامپروری به صنایع دستی نیز میپردازند.*
جمع (برآورد ٢٠٠٧) استان: ١١١،٤٨٥،١ تن، شهر: ٢٤٣،٣١ تن.
مآخذ
بن عربی، صدیق، کتاب المغرب، بیروت، ١٤٠٤ق/ ١٩٨٤م؛
نیز:
Afrika, entsiklopedicheskiĭ spravochnik, Moscow, ١٩٨٦;
Britannica, ١٩٨٦.
بخش جغرافیا