دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٧١٩ - استتار
استتار
نویسنده (ها) :
بخش علوم پایه و مهندسی
آخرین بروز رسانی :
دوشنبه ٢٦ اسفند ١٣٩٨
تاریخچه مقاله
استتار\ estetār\ ، در اخترشناسی، پنهان شدن نور یک جسم نجومی، غالباً ستاره، توسط جسم نجومی دیگر، مانند سیاره، قمر، یا ستارۀ دنبالهدار. برای نمونه، خورشیدگرفتگی (کسوف) همان استتار خورشید توسط ماه است. هنگامی که ستارههای بزرگْ پشت ماه پنهان میشوند، اخترشناسان میتوانند میزان کاهش نور آنها و قطرشان را (بر حسب زاویه) نیز اندازه گیرند و مشخص کنند که آنها ستارههایی مزدوجاند یا نه.
هنگام استتار ستارهها توسط اجسامی مانند سیارهها، سیارکها یا قمرها، اخترشناسان میتوانند اندازه و شکل دقیق این اجسام، و همچنین دمای جوّ سیارهها را تعیین کنند. در ١٩٧٧م اخترشناسان حلقههای اورانوس را بهطور نامنتظره، بههنگام یک استتار ستارهای، کشف کردند. همچنین با مطالعۀ نور ستارگانی که در پشت مسیر یک ستارۀ دنبالهدار قرار میگیرند، میتوان شکل ستاره و ابعاد هسته و دنبالۀ آن را مشخص کرد و اطلاعاتی دربارۀ نوع و جنس هالۀ ابریشکل ستاره بهدست آورد.
مآخذ
CE, ٦th edition;
EA, ٢٠٠٦;
EB, ٢٠٠٨.
بخش علوم پایه و مهندسی