دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٩٩ - اروندکنار
اروندکنار
نویسنده (ها) :
جعفر اسحاقی تیموری
آخرین بروز رسانی :
پنج شنبه ٥ دی ١٣٩٨
تاریخچه مقاله
اَرْوَنْدْکِنار [arvand-kenār]، شهری در شهرستان آبادان (استان خوزستان).
این شهر به عنوان مرکز بخش اروندکنار با °٤٨ و ´٢٨ طول و °٣٠ و ´٣ عرض جغرافیایی در جنوبیترین قسمت شهرستان آبادان واقع است.
فاصلۀ شهر اروندکنار تا آبادان ٤٨کیلومتر است که با جادهای آسفالته به هم راه دارند. آبوهوای این ناحیه بهسبب مجاورت با خلیج فارس گرم و مرطوب، و ارتفاعش از سطح دریا ٢ متر است.
جاییکه اکنون مرکز شهر است، در گذشته حاجی سلطان نامیده میشد که به سبب احداث ساختمانی گِلی توسط شخصی به نام حاجی سلطان به ایننام و یا به قصر(نهر قصر) معروف بوده است (نک : رشیدیان، ١٠٠؛ میریان، ٢٨١). حاجی سلطان بعدها قُصبه و یا قُصبۀ معمره نام گرفت (نجمالملک، ٤٢؛ فرهنگ جغرافیایی ایران، ٦/ ٢٧٣).
شهر اروندکنار بـه سبب جایگاه خاص جغرافیایی ـ بازرگانی و امکان دسترسی آسان به خلیج فارس از اهمیت ویژهای برخوردار است. جمعیت آن، بنا بر سرشماری ١٣٧٥ش، ٣٧٧‘٦ نفر بود که بر اساس برآورد در ١٣٨٤ش به ٦٠٣‘٨ نفر رسیده است. با شروع جنگ عراق با ایران ساکنان اروندکنار همچون جمعیت سایر مناطق جنگزده، شهر را به سوی مناطق غیر جنگی ایران ترک کردند، چندانکه جمعیت شهر تا اسفند ١٣٧١ش، با ١٠١ خانوار جنگزده، به ٥٦٩ نفر کاهش یافت ( آمارنامه، ٤٠). پس از پایان جنگ و آغاز بازسازی مناطق جنگزده جمعیت اروندکنار دوباره رو به افزایش گذاشت.*
مآخذ
آمارنامۀ استان خوزستان(١٣٧٢ش)، مرکز آمار ایران، تهران، ١٣٧٣ش؛
رشیدیان، نیرهزمان، نگاهی به تاریخ خوزستان، تهران، ١٣٦٧ش؛
فرهنگ جغرافیایی آبادیهای کشور (آبادان)، ادارۀ جغرافیایی ارتش، تهران، ١٣٦٥ش، ج ٩٠؛
میریان، عباس، جغرافیای تاریخی خلیج و دریای پارس، خرمشهر، ١٣٥٣ش؛
نجمالملک، عبدالغفار، سفرنامۀ خوزستان، به کوشش محمد دبیرسیاقی، تهران، ١٣٤١ش.
جعفر اسحاقی تیموری