دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٨٥٤ - آرتوا
آرتوا
نویسنده (ها) :
آخرین بروز رسانی :
چهارشنبه ١١ دی ١٣٩٨
تاریخچه مقاله
آرْتوا [ārtūā]، منطقهای تاریخی و فرهنگی، شامل بیشتر استان پا ـ دو ـ کاله در شمال فرانسه.
نام آرتوا و مرکز آن آراس از آترِباتها مشتق شده که در زمان ژولیوس سزار در آنجا مقیم شدند. آرتوا از سدۀ ٩ تا ١٢م به کنتهای فلاندر تعلق داشت؛ در ١١٨٠م به فیلیپ اُگوست، شاه فرانسه واگذار شد و تا ١٣٢٩م زیر نفوذ فرانسه باقی ماند، تا آنکه دوران سلطۀ بورگونْییها آغاز گردید. پس از آنکه آرتوا از ١٥٠٠م مسخّر خاندان هابسبورگ شد، در جریان جنگهای ٣٠ ساله(١٦١٦- ١٦٤٨م) به تصرف فرانسه درآمد و حاکمیت این کشور بر آن در پیمان پیرِنه (١٦٥٩م)، و در پیمانهای نِیْمِخِن (١٦٧٨ و ١٦٧٩م) و اوتْرِخت (١٧١٣م) تأیید شد.
آرتوا حدفاصل پیکاردی در جنوب و دشت فلاندر در شمال است. این منطقه که از اواخر سدههای میانه با بهرهگیری از ثروتهای فلاندر، منطقۀ صنعتی و تجاری پررونقی بود، بر اثر ویرانیهای جنگ جهانی اول شکوفایی خود را از دست داد. بسیاری از شهرها که طی جنگ جهانی اول به شدت ویران شده بود، پس از ١٩١٨م بازسازی شد. جمعیت این شهرهای کوچک بر اثر مهاجرت کارگران جوان، بیش از پیش رو به کاهش نهاده است. بیشتر سکنۀ آرتوا کاتولیک رومی هستند، ولی در مناطق معدنی و نواحی جدید مجاور آراس جمعیت کاتولیک کمتر است. در اوایل سدۀ ٢٠م، کلیساهای کوچکی توسط پرُتستانها در شهرکهای صنعتی تأسیس شد. (١٠٠)