دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٧٩٧ - استروپ
استروپ
نویسنده (ها) :
بخش مفاهیم جدید و عناوین ویژه
آخرین بروز رسانی :
پنج شنبه ٢٩ اسفند ١٣٩٨
تاریخچه مقاله
اِستروپ \ est[e]rup\ (در دانمارکی: اِسدرُب)، یاکوب برونوم اِسکاوِنیوس (١٨٢٥-١٩١٣م/ ١٢٤٠-١٣٣٢ق)، نخستوزیر محافظهکار دانمارک (١٨٧٥-١٨٩٤م) و از رهبران سیاسی این کشور.
استروپ از ١٨٥٤ تا ١٨٥٥م نمایندۀ مجلس عوام بود و در ١٨٦٤م بهعنوان عضو «حزب ملی زمینداران» وارد مجلس اعیان دانمارک شد. او در مقام وزیر کشور (١٨٦٥-١٨٦٩م)، در تدوین قانون اساسی جدید در ١٨٦٦م مؤثر بود، قانونی که به زمینداران در مجلس اعیان اختیارات فراوانی اعطا کرد. استروپ از مخالفان نظام مردمسالاری و حق رأی دادن برای همۀ مردم بود.
استروپ در ١٨٧٥م، با پشتیبانی اکثریت نمایندگان و شاه کریستیان (کرِسدیان) نهم، نخستوزیر شد. جناح راست برای امور دفاعی، بودجۀ فراوانی درخواست کرد، ولی مجلس عوام این پیشنهاد را رد کرد. استروپ با امکان دادن به شاه برای اعلام بودجۀ موقت، توانست دولتش را بر سر کار نگه دارد. لیبرالها این اقدامات را مخالف قانون اساسی میدانستند، اما استروپ با عملیات پلیسی و قانون جزایی سختتر، به مقابله با ناآرامیهای اجتماعی برخاست.
حزب لیبرال دانمارک که با حزب محافظهکار نیرومندی روبهرو بود، دستخوش انشعاب شد. از آن پس، محافظهکاران به رهبری استروپ تقریباً به مدت دو دهه زمام حکومت را به دست گرفتند. او با همکاری برخی از لیبرالهای میانهرو پارهای اصلاحات اجتماعی را عملی ساخت.
بحران سیاسی ناشی از اقدامات استروپ، سرانجام، عامل سقوط او در ١٨٩٤م شد؛ با این حال، او سالها عضو حزب، و همچنان منتقد برجستۀ دولت لیبرال باقی ماند.
مآخذ
EA, ٢٠٠٦;
EB, ٢٠٠٨.
بخش مفاهیم جدید و عناوین ویژه