دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٢٢١٨ - ارمیت
ارمیت
نویسنده (ها) :
آخرین بروز رسانی :
پنج شنبه ٥ دی ١٣٩٨
تاریخچه مقاله
اِرْمیت [ermīt]، شــارل (١٨٢٢- ١٩٠١م/ ١٢٣٨- ١٣١٨ق)، ریاضیدان فرانسوی که تحقیقاتش در مورد نظریۀ توابع به پیدایش نخستین راه حل برای معادلۀ عمومی درجۀ پنجم (معادلۀ کوینتیک) با استفاده از توابع بیضوی انجامید.
با اینکه ارمیت تا ٢٠ سالگی نشان داده بود که ریاضیدان خلاقی است، ولی در گذراندن امتحانات رسمی با مشکلاتی مواجه شد و ناگزیر ٥ سال از پربارترین سالهای عمر خود را به آماده کردن خویش برای امتحانات دورۀ لیسانس گذراند تا سرانجام در ١٨٤٨م موفق به اخذ لیسانس شد. او دورۀ تدریس خود را از مدرسۀ عالی پلی تکنیک پاریس آغاز کرد و سپس برای تدریس در کُلِژ دو فرانس برگزیده شد. در ١٨٦٩م به استادی دانشسرای تربیت معلم پاریس که متناسب با لیاقت و شایستگی وی بود، انتخاب گردید. در ١٨٧٠م استاد جبر عالی در دانشگاه سُربُن شد.

در ١٨٧٣م ارمیت نخستین راه اثبات این مسئله را که e عددی متعالی است، یا به عبارت دیگر، e ریشۀ هیچ معادلۀ جبریای با ضرایب گویا نیست، منتشر کرد.
ارمیت در تکوین نظریۀ فرمهای جبری، نظریۀ حسابی فرمهای درجۀ دوم و نظریههای توابع بیضوی و آبِلی از چهرههای ممتاز بهشمار میرفت. او نخستین کسی بود که دربارۀ نمایش اعداد صحیح در آنچه امروز به نام فرمهای ارمیتی معروف است، تحقیق کرد. راه حل معروف وی برای معادلات عمومی درجۀ پنجم در١٨٥٨م در کتاب«درباۀ حل معادلات درجۀ پنجم» انتشار یافت. بسیاری از ریاضیدانان نیمۀ دوم سدۀ ١٩م تحقیقات خویش را مدیون تشویق و تأیید ارمیت هستند. (١١٦)