دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ٢١٤٤ - آقا حسین خوانساری
آقا حسین خوانساری
نویسنده (ها) :
صمد موحد
آخرین بروز رسانی :
شنبه ١٧ خرداد ١٣٩٩
تاریخچه مقاله
آقا حسین خوانساری \āqā- hoseyn-e xānsārī\، فرزند جمالالدین، معروف به محقق خوانساری (١٠١٦- ١٠٩٩ ق / ١٦٠٧- ١٦٨٨ م)، دانشمند، فقیه و حکیم شیعی ایرانی در دورۀ صفوی.
او پیش از رسیدن به سن بلوغ، به قصد کسب معارف و علوم اسلامی به اصفهان رفت و در مدرسۀ خواجهملک که مجمع فضلای بزرگ آن زمان بود، به تحصیل پرداخت (امین، ٦ / ١٤٨-١٥٠).
آقاحسین خوانساری نویسندهای پرکار بود و آثاری فراوان از خود به یادگار گذاشت. برخی از آثار او عبارتاند از: مشارق الشموس فی شرح الدروس (اردبیلی، ١ / ٢٣٥)؛ تعلیقه بر حاشیۀ محقق سبزواری؛ الرسالة فی مقدمة الواجب؛ حاشیه بر اشارات؛ حاشیه بر الٰهیات شفا؛ رسالۀ اجماع؛ انشاء دربارۀ حرمت شراب؛ انشاء در تعریف بهار؛ تعریف سخن؛ رساله در خمس؛ حاشیه بر شرح تجرید؛ حاشیه بر مطول؛ شبهۀ طفره؛ حل شک در تقسیم جسم تا بینهایت؛ حاشیه بر محاکمات؛ حاشیه بر مختصرالاصول؛ فایده دربارۀ علم باری تعالى و جز اینها (مرکزی، ١٦ / ٣٤٢، ٣٤٣، ٣٥٤، ٣٥٩، ٤٢٥، ٤٣٠).
مآخذ
اردبیلی، محمد، جامع الرواة، بیروت، ١٤٠٣ ق؛
امین، محسن، اعیان الشیعة، بیروت، ١٤٠٣ ق؛
مرکزی، خطی.
صمد موحد (دبا)