دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١٩٤٤ - اراولی، رشته کوه
اراولی، رشته کوه
نویسنده (ها) :
آخرین بروز رسانی :
شنبه ٧ دی ١٣٩٨
تاریخچه مقاله
اَراوَلّی، رِشْتهکوه -kūh-e arāvallī(a)[rešte، کوههای کمارتفاعی در شمال هند که در جهت شمال شرقی به طول ٥٦٠ کمـ در ایالت راجستان، از سیروهی تا کهِتْری در جَیپور امتداد یافته است. شاخههای صخرهای و جدا افتادۀ آن تا جنوب دهلی نیز ادامه دارد. این رشته قلل و برآمدگیها با حدود ١٠ تا ٩٦ کمـ عرض، بین ٣٠٠ تا ٩٠٠ متر ارتفاع دارد.
این رشتهکوه به دو بخش تقسیم میشود: مرتفعات سامْبْـهَر ـ سیروهی که بلندتر و عریضتر و شامل گوروسیکهَر، مرتفعترین قلۀ اراولی (٧٦٦‘١ متر) است؛ و دیگری، مرتفعات بین سامبهر و کهتری. رشتهکوههای اراولی از نظر منابع طبیعی (ازجمله انواع کانی) بسیار غنی است و مانع پیشروی بیابانهای غربی میشود.
رودهای متعددی از قبیل بَناس، لونی، سَکْهی و سابَرمَتی از این رشتهکوه سرچشمه میگیرند. این ناحیه با وجود جنگلهای انبوهی در جنوب آن، عموماً عاری از پوشش گیاهی و بسیار کمجمعیت است و قسمتهای وسیعی از آن را ریگ و ماسه و تودههای کوارتزیت صورتی رنگ تشکیل میدهد. (١٣٨)