دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١٧ - آرنلفو دی کامبیو
آرنلفو دی کامبیو
نویسنده (ها) :
آخرین بروز رسانی :
پنج شنبه ٥ دی ١٣٩٨
تاریخچه مقاله
آرْنُلْفو دیکامْبیو [ārnolfo dī kāmbiyo] (١٢٤٥-١٣٠٢م/ ٦٤٣-٧٠١ق)، مجسمهساز و معمار ایتالیایی، طراح کلیسای جامع (دوئومو) در فلورانس که آثار معماری او نشاندهندۀحالت گذار از سبک گوتیک پسین به سبک معماری رنسانس است. او در زمان خود به عنوان بهترین معمار توسکان شهرت داشت.
آرنلفو نقاشی را نزد چیمابوئه، و مجسمهسازی را نزد نیکُلا پیسانو آموخت و از١٢٦٥تا١٢٦٨م در ساختن منبر کلیسای جامع سیِنا، دستیار پیسانو بود. آرنلفو در ١٢٧٧م تحت حمایت شارل د‘آنژو، پادشاه سیسیل به رم رفت؛ احتمالاً او یادمان کاردینال آنیبالدی در کلیسای سان جُوانی این لاتِرانو (در حال حاضر فرو ریخته است) و مزار پاپ هادریانوس پنجم در کلیسای سان فرانچسکو در ویتریو را در آن زمان بنا کرد.
آرنلفو در ١٢٨١م طرح بنای حوض و فوارهای را در پِروجا به اجرا درآورد که پیکرههایی از آن در نگارخانۀ ملی اومبریا برجای مانده است. وی سال بعد در کلیسای سان دُمِنیکوی اُرْویِتو مقبرهای برای کاردینال دو برِی (د ١٢٨٢م) ساخت و متعاقباً محرابهایی برای کلیساهای سان پائولو فوئُری له مورا و سانتا چِچیلیا در تراسْتِوِره (١٢٩٣م) در رم ساخت.

در ١٢٩٦م آرنلفو به فلورانس بازگشت تا بزرگترین مأموریت خود یعنی طراحی دوئومو و تراشیدن پیکرههایی برای نمای آن را برعهده گیرد؛ این پیکرهها اکنون در موزۀ اپرای دوئومو نگهداری میشوند. به نظر میرسد که او تحت تأثیر هنر باستانی، عامل ظهور سبک ساده و بیزرق و برق در حجاری و معماری گوتیک فلورانس در سراسر قرن ١٤م بود که در آثار منتسب به او مثل طرح پالاتسو وِکیو (پالاتسو دِلا سینیوریا)، کلیسای سانتا کروچه و محل همسرایان بادیا (دِیری بِنِدیکتی) متجلی شده است. (١٩٣)