دانشنامه ایران - مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی - الصفحة ١٠١٦ - اسد بن موسی
اسد بن موسی
نویسنده (ها) :
فرامرز حاج منوچهری
آخرین بروز رسانی :
سه شنبه ٥ فروردین ١٣٩٩
تاریخچه مقاله
اسدِ بنِ موسى \ asad-ebn-e musā\ (١٣٢- ٢١٢ق/ ٧٥٠- ٨٢٧م)، فرزند ابراهیم بن ولید بن عبدالملک اموی، محدث و فقیه مصری و مؤلف کتاب الزهد، از قدیمترین تألیفات برجای ماندۀ اسلامی.
وی که از خاندان امویان بود، در همان سالِ انقراض شاخۀ شرقی خلافتِ این خاندان، گویا در بصره زاده شد و سپس به مصر رفت و در آنجا اقامت گزید (نک : ابنحبان، ١٣٦؛ ابونعیم، ٣٢١). آثار او عبارتاند از الزهد، که مؤلف در آن برخی احادیث مربوط به آخرت و چگونگی آن را گرد آورده است (برای نمونه، نک : ص ٥٧-٥٩، جم )؛ رسالة اسد بن موسى الى اسد بن فرات فی لزوم السنة و التحذیر من البدع (ابنخیر، ٢٩٩)؛ و المسند، که از نخستین مسانید در رشتۀ حدیث بهشمار میرود (نک : ابنخیر، ١٤١؛ ذهبی، ١٦٤؛ کتانی، ٦١-٦٢).
مآخذ
ابنحبان، محمد، الثقات، حیدرآباد دکن، ١٤٠٢ق/ ١٩٨٢م، ج ٨؛
ابنخیر، محمد، فهرسة، بهکوشش فرانثیسکو کودرا و خولیان ریبِرا تاراگو، بغداد، ١٣٨٢ق/ ١٩٦٣م؛
ابونعیم اصفهانی، احمد، حلیة الاولیاء، بیروت، ١٤٠٥ق/ ١٩٨٥م، ج ٧؛
اسد بن موسى، الزهد، بهکوشش خوری، ویسبادن، ١٩٧٦م؛
ذهبی، محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، بهکوشش شعیب ارنؤوط و محمد نعیم عرقسوسی، بیروت، ١٤٠٦ق/ ١٩٨٦م، ج ١٠؛
کتانی، محمد، الرسالة المستطرفة، استانبول، ١٩٨٦م.
فرامرز حاجمنوچهری (دبا)