آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٢٧ - آياتى پيرامون نكته نخست

درس صد و پانزدهم اراده تكوينى و اراده تشريعى‌

اهل فن، اراده خدا را- كه به آفرينش چيزى تعلق گيرد- اراده تكوينى نام نهاده‌اند و خواست و دستور او را براى چيزى، اراده تشريعى ناميده‌اند كه تحت عنوان «طلب و اراده» در علم «اصول فقه» مورد گفتگو قرار مى‌گيرد.

آياتى پيرامون نكته نخست‌

إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ‌.[١] فرمان نافذ خدا (در عالم) چون اراده آفرينش چيزى را كند، به محض اينكه گويد موجود باش بى‌درنگ موجود خواهد شد.

قُلْ مَنْ ذَا الَّذِي يَعْصِمُكُمْ مِنَ اللَّهِ إِنْ أَرادَ بِكُمْ سُوءاً أَوْ أَرادَ بِكُمْ رَحْمَةً.[٢] اى پيامبر به آنان (منافقان) بگو اگر خدا به شما اراده بلا و شرّى كند يا اراده لطف و مرحمتى فرمايد، آن كيست كه شما را از راه خدا به خير يا شرّ تواند كرد.

وَ إِذا أَرادَ اللَّهُ بِقَوْمٍ سُوْءاً فَلا مَرَدَّ لَهُ.[٣] و هرگاه خدا اراده كند كه قومى را به بدى اعمالشان عقاب كند، هيچ راه دفاعى نداشته‌

[١] يس، ٨٢.

[٢] احزاب، ١٧.

[٣] رعد، ١١.