آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٦٢ - «راسخان در علم» چه كسانى هستند؟

شناخت آن ندارد و از امورى است كه خاص خداوند است. مانند دانستن زمان قيام عيسى بن مريم و هنگام طلوع خورشيد از مغرب و بپا شدن روز رستاخيز و از بين رفتن جهان و مانند اينها كه هيچ‌كس به آنها آگاهى ندارد.[١] در تفسير آيه مورد گفتگو مى‌گويند: «هيچ‌كس هنگام بپا شدن روز رستاخيز و پايان زندگى محمد (ص) و امت او را جز خدا نمى‌داند، در حالى كه مردم آرزو داشتند كه از راه حساب و ستاره‌شناسى و كهانت بر اين امور آگاهى كنند. ولى راسخان در علم مى‌گويند: ما به آن ايمان آورده‌ايم كه همه آن از سوى پروردگار ماست، اينان نيز اين امور را نمى‌دانند، ولى برترى اينان بر ديگران، اين است كه مى‌دانند خداوند، دانا به اين امور است و بندگان او از اين امور آگاهى ندارند».[٢] گويا اين افراد غافل هستند كه آيه مورد بحث، (آيه ٧ از سوره آل عمران) ناظر به تقسيم آيات قرآن به «متشابه» و «محكم» است و توضيح مى‌دهد كه آيات محكم مرجع امت است و آيات متشابه دستاويز صاحبان مذاهب باطل و هواپرستان فاسد است، در حالى كه تأويل درست آن را، جز خدا و راسخان در علم نمى‌دانند. اين معنا، مضمون و مفهوم آيه است و هيچ ارتباطى به امورى كه شناخت آن خاص خداوند است، ندارد. خروج رجال، فروآمدن مسيح از آسمان و طلوع خورشيد از مغرب چه ارتباطى با مضمون اين آيه دارد؟ اين غفلت شگفت‌انگيزى از اين افراد است و معلوم نيست كه چگونه امر بدين روشنى بر آنان پوشيده مانده و بدان آگاه نشده‌اند؟

«راسخان در علم» چه كسانى هستند؟

راسخان در علم، كسانى هستند كه در وهله اول، علّت تشابه را در متشابه، درك مى‌كنند و اين توانايى را دارند كه پس از تحقيق، سرانجام به معنى درست آن، پى ببرند، زيرا همان گونه كه گفته شده است: «فهم و درك پرسش، نيمى از پاسخ‌

[١] جامع البيان، طبرى، ج ٣، ص ١١٦.

[٢] جامع البيان، طبرى، ج ٣، ص ١٢٢ و مجمع البيان، ج ٢، ص ٤١٠ و بيضاوى، ج ٢، ص ٥.