آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٦٣٠ - ترس«موسى»(ع)

همه اين نكات در جمله‌ قَدْ أُوتِيتَ سُؤْلَكَ يا مُوسى‌[١] (اى موسى آنچه خواستى همه به تو اعطا گرديد گرد آمده است) كه همه خواسته‌هاى «موسى» از پروردگارش، اعم از موقعيت و پشتيبانى و يارى در انجام رسالت، مورد اجابت خداى متعال واقع شده است.

ترس «موسى» (ع)

فَأَوْجَسَ فِي نَفْسِهِ خِيفَةً.[٢] ( [موسى به ساحران گفت شما اول بساط خود درافكنيد (آنها بساط خود را افكندند] كه ناگاه در اثر سحر، چوبها و رسن‌هايشان پنداشتن در نظر به جنبش و رفتار آمد] در آن حال موسى سخت بترسيد.) ترس موسى از چيست؟ حال آنكه خدا از پيش به وى اطمينان داده است كه اى موسى مترس، نزد من فرستادگان نمى‌ترسند: يا مُوسى‌ لا تَخَفْ إِنِّي لا يَخافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَ.[٣] پاسخ: ترس موسى در اينجا از نوع ترس نخستين بار او در زير درخت نيست، آنجا كه عصاى خود را افكند و ناگاه به شكل مارى درآمد و خداى متعال به او گفت:

«خدا به موسى فرمود: عصا برگير و از آن مترس كه ما او را به صورت اول برمى‌گردانيم». خُذْها وَ لا تَخَفْ سَنُعِيدُها سِيرَتَهَا الْأُولى‌.[٤] بلكه ترس اول از آن جهت بود كه مبادا در نظر مردم، حق و باطل به هم آميزد، آن هنگام كه ساحران سحر شگفت‌انگيز خود را به معرض نمايش مردم گذاشتند و ريسمانها و چوبهاى آنان در نظر مردم به شكل مار جلوه مى‌كردند، سحرى كه دو آيه زير نشان‌دهنده آن است:

فَإِذا حِبالُهُمْ وَ عِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ أَنَّها تَسْعى‌.[٥] ناگهان بر اثر سحر آنان، ريسمانها و چوبهاى آنان پنداشتى در نظر به جنبش و رفتار آمد.

[١] طه، ٣٦.

[٢] طه، ٦٨.

[٣] نمل، ١٠.

[٤] طه، ٢٠- ٢١.

[٥] طه، ٦٦.