آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٤٢ - درس صد و بيست و هفتم آيات متشابه از سوره قصص تا سوره تين

زمين است و براى مؤمنان به خدا و پيامبرانش آماده شده است.[١] سپس وضع امتهاى پيشين را شرح مى‌دهد كه برخى از آنان هدايت را پذيرفتند و بسيارى هم فاسق بودند.[٢] آنگاه به برانگيختن عيسى (ع) پس از پيامبران پيشين اشاره مى‌كند و مى‌گويد:

«خداوند در دلهاى پيروان او رأفت و رحمت و رهبانيت قرار داد، ولى حق آن را رعايت نكردند و ما پاداش كسانى از آنان را كه ايمان آوردند، داديم و بسيارى از آنان هم به فسق و گناه روى آوردند.[٣] پس از شرح احوال امتهاى پيشين، به آنان كه ايمان آورده‌اند، خطاب مى‌كند كه از خدا بپرهيزند و به پيامبرش ايمان آورند و آنان را دو بهره از رحمت خود وعده مى‌دهد و نورى كه بدان در تيره راههاى زندگى، راه درست را بيابند.[٤] مفسران بر آنند كه مخاطبان خطاب اخير يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ يُؤْتِكُمْ كِفْلَيْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ. (اى كسانى كه به حق گرويديد، اينك خدا ترس و متقى شود و به رسولش مصطفى (ص) نيز ايمان آوريد تا خدا از رحمتش دو بهره نصيب شما گرداند و به شما نورى از پرتو ايمان به خدا عطا كند كه بدان نور راه پيماييد.) مؤمنان از اهل كتابند كه به پيامبران پيشين ايمان راستين داشتند كه اى كسانى كه به پيامبران پيشين ايمان آورده‌ايد به پيامبر حاضر يعنى محمد (ص) ايمان آوريد تا دو بهره از رحمت خدا عايد شما گردد، رحمتى به پاداش ايمان پيشين و رحمتى به پاداش ايمان كنونى شما.

اين رحمت مضاعف، ناشى از عنايت خداى متعال، نسبت به اين گروه از مؤمنان اهل كتاب است، از آنكه درهاى رحمت خداى متعال به روى آنان- كه مى‌خواهند مشمول رضوان خدا و برخوردار از فضل و لطف او باشند- باز است، با چشم‌پوشى از جنسيت افرادى كه در راه لقاى خداى متعال گام برمى‌دارند و تلاش‌

[١] حديد، ٢١.

[٢] حديد، ٢٦.

[٣] حديد، ٢٧.

[٤] حديد، ٢٨.