آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢٨٨ - آيات متشابه سورههاى فاتحه و بقره

درس صد و نوزدهم آيات هدايت و ضلالت كه در معرض تشابه واقع شده است‌

آيات متشابه سوره‌هاى فاتحه و بقره:

در اين گفتار، آياتى را كه احيانا دست‌آويز افراد جبرگرا در موضوع هدايت و ضلالت، قرار گرفته است، مورد گفتگو و بررسى قرار مى‌دهيم و به شيوه گذشته، به گفته‌هاى آنان پاسخ مى‌گوييم:

١- آيه ٦ از سوره فاتحه: اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ.- خداوندا! ما را به راه راست هدايت كن».

«اشاعره» مى‌گويند: «اگر مقصود از هدايت، دلالت و راهنمايى باشد، اين مقصود براى مؤمنان حاصل شده است و خواست آن به معنى است. بنابراين، مقصود، ايمان يا قدرت بر آن است».

پاسخ: هدايت داراى مراتبى پياپى است كه شخص مؤمن در هيچ مرتبه‌اى از مراتب آن متوقف نمى‌ماند و در هر مرتبه‌اى كه باشد مى‌كوشد، به مرتبه بالاترى برسد و براى رحمت خداى متعال نهايتى نيست و او بر هدايت آنان كه در پى هدايتند، مى‌افزايد: وَ الَّذِينَ اهْتَدَوْا زادَهُمْ.[١]- آنان كه هدايت يافتند خدا بر هدايت و ايمانشان بيفزايد» وَ يَزِيدُ اللَّهُ الَّذِينَ اهْتَدَوْا هُدىً‌[٢].

نيز در تفسير گفته‌ايم كه آدمى در همه جنبه‌هاى زندگى مادى و معنوى خود، از خدا پايدارى و استقامت مى‌طلبد و اين امر از راهنمايى خدا به راه درست و يارى او

[١] محمد، ١٧.

[٢] مريم، ٧٦.