آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٤٠ - درس صد و بيست و هفتم آيات متشابه از سوره قصص تا سوره تين

با آنكه پيامبر (ص) علت براى ايمان مؤمنان به شمار مى‌آيد و به همين علت هم پيامبر (ص) از اجر و ثواب، برخوردار است. در تأييد اين نكته و دفع توهم آنان كه جز اين تصور كنند، در دنباله آيه مى‌گويد: وَ ما أَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ. (چيزى از پاداش عمل آنان نكاهيم) و در تأكيد آن مى‌گويد: كُلُّ امْرِئٍ بِما كَسَبَ رَهِينٌ. (هركس در گرو عملى است كه اندوخته است.) بنابراين از اجر و ثواب ايمان فرزندان و كارهاى شايسته آنان، هيچ كم نگردد، چه هركس در گرو كار خويش- چه خوب و چه بد- است.

٢٣٤- آيه ٤٣ سوره نجم: وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَ أَبْكى‌. (بى‌گمان خدا كسى است كه مى‌خنداند و مى‌گرياند.) منظور خداوند موجبات سرور و اندوه را فراهم مى‌سازد، مانند:

رفاه و آسايش و سختى در زندگى كه پيشتر نيز گفته شد.

٢٣٥- آيه ٩ سوره حديد: لِيُخْرِجَكُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ. [اوست خدايى كه بر بنده خود (محمد (ص)) آيات قرآن را نازل كرد] تا شما را از تاريكيها به سوى نور بيرون آورد.) مفهوم آيه اين است: تا به هدايت تشريعى شما را (از تاريكيها به سوى نور و روشنى رهنمون باشد.

٢٣٦- آيه ٢٧ سوره حديد: وَ جَعَلْنا فِي قُلُوبِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ رَأْفَةً وَ رَحْمَةً. (در بدل پيروان (حقيقى) او (عيسى (ع)) رأفت و مهربانى نهاديم.) خداوند به توفيق و فزونى عنايت و الطافش، رأفت و رحمت را در دلهاى آنان قرار داده است.

٢٣٧- آيه ٢٩ سوره حديد: لِئَلَّا يَعْلَمَ أَهْلُ الْكِتابِ أَلَّا يَقْدِرُونَ عَلى‌ شَيْ‌ءٍ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ. تا اهل كتاب بدانند كه آنها به هيچ‌چيز از رحمت و فضل خدا دسترسى ندارند [و هر فضل و نعمتى به دست خداست‌]) پاسخ- آيه به سه گونه تفسير شده است:

اول- «لا» در «لئلّا» زايد و بازگشت ضمير جمع در «لان لا يقدرون» به اهل كتاب است و با اين بيان، آيه بدين معنى است كه اهل كتاب بدانند، بر جلوگيرى از رحمت خداى متعال قادر نيستند و آن فضل به دست خداست كه به‌