آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٤٦٢ - ب -«استهزاء» و«خديعه» يا سخريه و نيرنگ

خوشگذرانى اين ستمگران، هميشگى نخواهد بود و چه بسا كه ورق روزگار برگردد و ناگهان در گرداب نابودى افتند و به همين جهت دنباله آيه چنين مى‌گويد: وَ ما يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنْفُسِهِمْ وَ ما يَشْعُرُونَ. (و مكر نمى‌كنند مگر به خودشان و نمى‌دانند.) سپس مى‌گويد: سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغارٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ عَذابٌ شَدِيدٌ بِما كانُوا يَمْكُرُونَ.[١] (كسانى را كه مرتكب گناه شدند، به زودى از سوى خدا، خوارى و عذاب سختى برسد، بدان سبب كه مكر مى‌كردند.) در دنباله شماره ٥٩ نيز پيرامون اين آيه گفتگو شده است.

وَ يَمْكُرُونَ وَ يَمْكُرُ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ.[٢] و آنان مكر مى‌كنند و خدا مكر مى‌كند و خدا بهترين مكركنندگان است.

تفسير آيه اينكه آنان نيرنگ مى‌ورزند و خدا نيز نيرنگ مى‌ورزد، جز اينكه خدا بر آنان غالب است: وَ قَدْ مَكَرُوا مَكْرَهُمْ وَ عِنْدَ اللَّهِ مَكْرُهُمْ.[٣] و به يقين مكر كردند و مكر آنان نزد خداست.

آرى نيرنگ آنان در پيشگاه خدا آشكار است كه هيچ‌چيز بر او پوشيده نيست، ولى تدابير خداى متعال بر آنان پوشيده است و هنگامى كه نمى‌دانند، ناگهان آنان را فرامى‌گيرد:

أَ فَأَمِنُوا مَكْرَ اللَّهِ؟ فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللَّهِ إِلَّا الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ‌.[٤] آيا از مكر خدا ايمن شدند؟! هيچ‌كس جز ستمكاران، خود را از مكر خدا ايمن نپندارد.

[١] انعام، ١٢٤.

[٢] انفال، ٣٠.

[٣] ابراهيم، ٤٦.

[٤] اعراف، ٩٩.