آبى فراوان بنوشانيم.» به همين دليل است كه عصمت، خاص پيامبران و پيشوايان اولياء است كه خداوند به پاداش شكيبايى، آنان را بدان راهنمايى كرده و آنان را پيشوايانى گردانيده كه در ميان مردم، مقام رهبرى را دارند، زيرا: لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ‌.[١] در برابر امر خدا سركشى نمى‌كنند و هر فرمانى را كه مى‌گيرند، به جا مى‌آورند».

خداوند مى‌گويد: وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ كُلًّا هَدَيْنا وَ نُوحاً هَدَيْنا مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ وَ أَيُّوبَ وَ يُوسُفَ وَ مُوسى‌ وَ هارُونَ وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ وَ زَكَرِيَّا وَ يَحْيى‌ وَ عِيسى‌ وَ إِلْياسَ كُلٌّ مِنَ الصَّالِحِينَ وَ إِسْماعِيلَ وَ الْيَسَعَ وَ يُونُسَ وَ لُوطاً وَ كلًّا فَضَّلْنا عَلَى الْعالَمِينَ ... أُولئِكَ الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ ... أُولئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ‌.[٢]- ما اسحاق و يعقوب را به ابراهيم ارزانى داشتيم و هريك را هدايت نموديم و نوح را از پيش هدايت كرديم و از ذريّه او داود و سليمان و ايّوب و يوسف و موسى و هارون را. و اين چنين نيكوكاران را پاداش مى‌دهيم. و زكريا و يحيى و عيسى و الياس را كه هر كدام از شايستگانند. و اسماعيل و يسع و يونس و لوط را و همه آنان را بر عالميان برترى داديم ... آنانند كه به ايشان كتاب و حكم پيامبرى داديم آنان، كسانى هستند كه خدا هدايتشان كرده است پس از راهنمائى آنان پيروى كن.

به خواست خدا، در فصل آينده، پيرامون اين عصمت خاص الهى از جنبه‌هاى گوناگون آن سخن خواهيم گفت.

*** هدايت ديگرى نيز وجود دارد كه آن هدايت، واداشتن و اجبار است كه خواست خدا نيست، (آنچه خواست خداست، هدايت فطرت و راهنمايى خرد است) بندگان خرد را به چنين هدايتى مجبور كند و از راه اكراه، آنان را به پيروى از خرد و ايمان وادار سازد، زيرا دنيا صحنه اختيار و آزمايش است و امتحان و آزمايش، با اجبار و اكراه، امكان‌پذير نيست. آيه ١٤٩ سوره انعام در همين زمينه است كه مى‌گويد: فَلَوْ شاءَ لَهَداكُمْ أَجْمَعِينَ‌- اگر خداوند مى‌خواست همه شما را هدايت مى‌كرد؟» نيز گفته است:

[١] تحريم، ٦.

[٢] انعام، ٩٠- ٨٤.