آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٥٠٧ - ج - احاديثى كه مسئله قضاء و قدر را مورد بحث قرار داده است

سوى قدر الهى مى‌گريزم.» شايد رفتار امير مؤمنان (ع) از باب رفتار به دستور اسلامى وجوب حفظ جان بوده است، چنانكه امام صادق (ع) از پيامبر (ص) نقل مى‌كند:

«خمسة لا يستجاب لهم، احدهم رجل مرّ بحائط مائل، و هو يقبل اليه و لم يسرع المشي حتى سقط عليه.»[١]

(پنج نفر هستند كه خواسته آنان اجابت نشود، نخستين آنان كسى است كه از كناره ديوار كجى كه به سوى او در حال فروريختن است بگذرد و شتاب نكند تا اينكه ديوار بر او فروريزد».

ولى با توجه به دانش خاص امام از جنبه ولايت تكوينى، ممكن است كه وى به موجب دانش خود رفتار كند چنانكه در حديث امام صادق (ع) آمده است كه:

«امير مؤمنان به داورى بين مردم در كنار ديوارى كج نشسته بود و بدو گفتند: «زير اين ديوار كج منشين». او گفت: «زمان مرگ هركس محفوظ است» و چون از آنجا برخاست، ديوار فروريخت. امام صادق (ع) مى‌افزايد كه مانند اين كارها از امير مؤمنان سر مى‌زد و اين رفتارها از يقين او سرچشمه مى‌گيرد».[٢] امير مؤمنان (ع) به «سعيد بن قيس همدانى»، هنگامى كه او را به حفظ جان خود، در برابر ترور دشمنان سفارش مى‌كند، مى‌گويد: «هيچ فردى نيست مگر اينكه خداى متعال نگهبانى بر او گمارده است. دو فرشته او را حفظ مى‌كنند كه از سر كوه به پايين سقوط نكند و يا در چاهى نيفتد. ولى وقتى قضا فرارسد، بين او و هر رويدادى مانع نشوند».[٣] «علامه مجلسى» پيرامون علّت رفتار امير مؤمنان نسبت به ديوار در حال ريزش سخنى زيبا دارد كه آن حضرت، در زمانى احتياط مى‌كند، و در زمان ديگرى، به ديوار بى‌توجه است.[٤]

[١] خصال، صدوق، باب الخمسة، ص ٢٧٢، شماره ٧١- بحار الانوار، ج ٥، ص ١٠٥.

[٢] كافى، ج ٢، ص ٥٨- بحار الانوار، ج ٥، ص ١٠٤- ١٠٥، شماره ٣٠.

[٣] همان، ص ٥٨- ٥٩.

[٤] بحار الانوار، ج ٥، ص ١٠٥، شماره ٣١.