آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٢١٢ - درس صد و سيزدهم استطاعت

٢٩- همچنين آيه ٣٠ از سوره انسان: وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ. (چيزى جز آنچه خدا بخواهد، نمى‌خواهند.) ٣٠- آيه ١٠٧ سوره انعام: وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما أَشْرَكُوا. (اگر خدا خواسته بود، شرك نمى‌ورزيدند.) ٣١- آيه ٢٥٣ سوره بقره: وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا. (اگر خدا مى‌خواست نمى‌جنگيدند.) و ديگر آياتى كه خواست خدا در آنها ذكر شده است. نيز آياتى كه هدايت و ضلالت را نسبت داده در شمار مستندات آنهاست‌[١] كه در فصل آينده پيرامون آنها سخن خواهيم گفت.

٣٢- «ابو الحسن اشعرى»، درباره آيه ٥٦ سوره ذاريات: وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ‌ (جن و انس را تنها براى عبادت آفريدم). مى‌گويد: منظور خداوند، مؤمنان است نه كافران، زيرا خود گفته است كه بسيارى از آفريدگان را براى دوزخ آفريده است و آنان را كه براى جهنم آفريده شمارش كرده و نام آنان و پدران و مادرانشان را ثبت كرده، غير از كسانى هستند كه آنان را براى عبادت خود آفريده است».

٣٣- او آيه ٧٩ سوره نساء: وَ ما أَصابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ‌ (هر بدى كه به تو رسد، از خود توست) بر پرسش انكارى حمل مى‌كند، به اين معنى كه آيا گمان مى‌كنى، هر بدى كه به تو رسيد از خود توست؟! بدين گونه بين اين آيه و آيه ٧٨ همين سوره، را قُلْ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ‌ جمع كرده است.[٢] ٣٤- وى درباره آيه ٣١ سوره غافر: وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعِبادِ. (خداوند ستمى را بر بندگان نمى‌خواهد) و آيه ١٠٨ سوره آل عمران: وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعالَمِينَ‌ (خداوند هرگز اراده ستم به جهانيان نخواهد كرد) گفته است اين آيه به اين معنى نيست كه خداوند، ستم كردن آنها را نسبت به يكديگر نمى‌خواهد، زيرا نگفته است: لا يريد ظلم بعضهم‌

[١] ر. ك: الابانة، ص ٦ و ٥٠- ٤٩- شرح الاصول الخمسة، ص ٢٨٢- ٢٨٧ و ٤٧٥- شرح العقائد، النسفية، تفتازانى، ص ٦٠- ٦١.

[٢] ابانة، ص ٥٩.